پرده پنجم
همیشه طلبکار
همیشه در ایران وقتی کاری را انجام می دهید کلی سازمان و آدم می آیند و میگویند این کاری که کردید چرا اینجایش این طوره؟ چرا آنجایش آن طوره؟ گاهی اوقات وظیفه خودشان را هم گردن شما میندازند! گاهی اوقات میخواهند آنها را هم بازی دهید! مهم نیست یک پروژه ملی است یا یک کسب و کار خرد. همیشه اوضاع همین است. از این دست آدم ها زیاد می آمدند و هنوز هم می آیند و می روند.
اگر اشتباه نکنم سال ۹۱ بود، از بچه ها بنده در بندر شهید رجایی بودم و احسان. چند تا از بچه های بندر هم بودند. یک روز تماس گرفتند از دفتر مدیر گمرک شهید رجایی که از حراست سازمان بنادر و دریانوردی از تهران آمده اند، بیایید جلسه. به احسان گفتم بیا با هم برویم. رفتیم. گفتند بگویید در اینجا چه کرده اید؟ از آنجا که حوصله توضیح دادن نداشتم، به احسان گفتم بی زحمت توضیح بدهد! احسان بیست دقیقه ای از اسلام و مسلمین گفت و توضیح داد که چه کرده ایم و چرا کرده ایم؟ گفتند ما چند تا سوال داریم. گفتم بفرمایید. گفتند اینجا بزرگترین بندر کشور است چرا در درب های بندر ورود کامیون ها ثبت نمی شود. گفتم شما؟ تعجب کرد و گفت یعنی چی؟ گفتم شما کی هستید؟ گفتند از حراست سازمان بنادر هستیم. گفتم خب ما؟ گفتند یعنی چی؟ گفتم ما کی هستیم؟ گفتند نمی دانیم. گفتم ما دانشجو هستیم به نظرتان این سوال را ما باید از شما بپرسیم یا شما از ما؟ شما حراست سازمان بنادر هستید نه ما!
حرفی نداشتند که بزنند. گفتند ما آمده بودیم که یک سامانه ای اجرا کنیم که ورود و خروج ماشین های سواری را ثبت کنند.
گفتم ثبت ماشین های سواری پیشکش. ما یک نرم افزار برای ثبت کامیون ها داریم. رایگان در اختیار قرار می دهیم. بیایید همین را اجرا کنید. گفتم که رئیس جدید گارد اداره بندر شهید رجایی که منصوب شد، یک مدت دستور داد که نیروهای گارد در درب ها ورود کامیون ها را ثبت کنند، بعد از یک مدت چند ماهه قطعش کردند. گفتند چرا؟ گفتم گفتند که نیروی کافی ندارند!
یک بار دیگر از سازمان پدافند غیر عامل آمده بودند. حراست گمرک آورده بودشان در اتاق مانیتورینگ پیش میثم. به میثم گفته بودند توضیح بدهید چه کرده اید. گفته بود چقدر فرصت دارید؟ گفته بودند ۱۵ دقیقه. گفته بود نمی توانم در ۱۵ دقیقه توضیح دهم. گفته بودند پس ما سوال می پرسیم و شما جواب بدهید. گفته بود بفرمایید. گفته بودند این دستگاه اینترنت دارد؟ اشاره اش به یک دستگاه ALL IN ONE بود که روی میز بود. میثم گفته بود بله. گفته بودند پس چرا روی دوربین آن برچسب نزده اید. میثم نقل به مضمون گفته بود به خاطر اینکه اینجا بزرگترین بندر کشور است ولی درب ندارد! گفته بودند ما آن را نمی توانیم کاری کنیم. گفته بود میدانم شما هیچ کاری نمی توانید بکنید! گفته بودند اگر اینطور باشد ما سامانه شما را جمع می کنیم. گفته بود میشود بگویید کی این کار را می کنید که ما برویم به زندگی مان برسیم؟!!
خلاصه برگشته بودند تهران. یک روزی تماس گرفتند که امروز ساعت ۱۳ یک جلسه بیایید پیش سردار جلالی. گفتیم ما عصر پرواز داریم برای بندرعباس نمی توانیم. گفتند به هر حال این یک آفری بود برای شما! بچه ها اعصابشان به هم ریخته بود که این چه طرز صحبت کردن است؟ به میثم گفتم بهش می گفتی اگر آفر هست که ما نمی خواهیم! باز هم تماس گرفتند. حبیب هم یک دعوایی با ایشان کرد که مرد حسابی کمک اگر نمی کنید روی اعصاب هم نروید! خلاصه قرار شد رفتیم و برگشتیم برویم جلسه.
جلسه را گذاشتند ما هم ۵-۶ نفری بودیم. بچه ها کار را ارائه کردند. مثل معمول این که مشکلات چه بوده و ما چه راهکاری داشتیم و چه کردیم. تمام که شد سردار جلالی گفت خب از ما چه می خواهید؟ گفتیم از شما فقط دعای خیر می خواهیم! گفت خب اگر کسی مشکلی ایجاد کرده برایتان یا در راه اجرای کارتان مشکلی دارید بگویید. بنده گفتم مزه اش به این است که مشکلات را خودمان حل کنیم. باقی بچه ها هم حرف مشابهی زدند. گفت خب پس چرا آمده اید اینجا؟ گفتیم آقای فلانی گفتند وگرنه ما نمی خواستیم بیاییم!!! حبیب گفت ما چیزی نمی خواهیم ولی حراست گمرک شهید رجایی بندرعباس را دارند عوض می کنند. بنده خدا خیلی به جلو رفتن کار کمک کرد. اگر می توانید کاری کنید که سر پستش بماند. وگرنه ما چیزی نمی خواهیم. گفت خب پس من چند نکته بگویم. نکته هایش را گفت و با حرف های ما همراه هم بود.
خداحافظی کردیم و آمدیم بیرون. آقای فلانی که جلسه را هماهنگ کرده بود بعد از یک ساعت تماس گرفت و نقل به مضمون گفت شما که رفتید سردار جلالی گفت اگر ۱۰ نفر مثل این ها داشتم ایران را گرفته بودم!!!
ادامه مطلب
✅ @karkhone
همیشه طلبکار
همیشه در ایران وقتی کاری را انجام می دهید کلی سازمان و آدم می آیند و میگویند این کاری که کردید چرا اینجایش این طوره؟ چرا آنجایش آن طوره؟ گاهی اوقات وظیفه خودشان را هم گردن شما میندازند! گاهی اوقات میخواهند آنها را هم بازی دهید! مهم نیست یک پروژه ملی است یا یک کسب و کار خرد. همیشه اوضاع همین است. از این دست آدم ها زیاد می آمدند و هنوز هم می آیند و می روند.
اگر اشتباه نکنم سال ۹۱ بود، از بچه ها بنده در بندر شهید رجایی بودم و احسان. چند تا از بچه های بندر هم بودند. یک روز تماس گرفتند از دفتر مدیر گمرک شهید رجایی که از حراست سازمان بنادر و دریانوردی از تهران آمده اند، بیایید جلسه. به احسان گفتم بیا با هم برویم. رفتیم. گفتند بگویید در اینجا چه کرده اید؟ از آنجا که حوصله توضیح دادن نداشتم، به احسان گفتم بی زحمت توضیح بدهد! احسان بیست دقیقه ای از اسلام و مسلمین گفت و توضیح داد که چه کرده ایم و چرا کرده ایم؟ گفتند ما چند تا سوال داریم. گفتم بفرمایید. گفتند اینجا بزرگترین بندر کشور است چرا در درب های بندر ورود کامیون ها ثبت نمی شود. گفتم شما؟ تعجب کرد و گفت یعنی چی؟ گفتم شما کی هستید؟ گفتند از حراست سازمان بنادر هستیم. گفتم خب ما؟ گفتند یعنی چی؟ گفتم ما کی هستیم؟ گفتند نمی دانیم. گفتم ما دانشجو هستیم به نظرتان این سوال را ما باید از شما بپرسیم یا شما از ما؟ شما حراست سازمان بنادر هستید نه ما!
حرفی نداشتند که بزنند. گفتند ما آمده بودیم که یک سامانه ای اجرا کنیم که ورود و خروج ماشین های سواری را ثبت کنند.
گفتم ثبت ماشین های سواری پیشکش. ما یک نرم افزار برای ثبت کامیون ها داریم. رایگان در اختیار قرار می دهیم. بیایید همین را اجرا کنید. گفتم که رئیس جدید گارد اداره بندر شهید رجایی که منصوب شد، یک مدت دستور داد که نیروهای گارد در درب ها ورود کامیون ها را ثبت کنند، بعد از یک مدت چند ماهه قطعش کردند. گفتند چرا؟ گفتم گفتند که نیروی کافی ندارند!
یک بار دیگر از سازمان پدافند غیر عامل آمده بودند. حراست گمرک آورده بودشان در اتاق مانیتورینگ پیش میثم. به میثم گفته بودند توضیح بدهید چه کرده اید. گفته بود چقدر فرصت دارید؟ گفته بودند ۱۵ دقیقه. گفته بود نمی توانم در ۱۵ دقیقه توضیح دهم. گفته بودند پس ما سوال می پرسیم و شما جواب بدهید. گفته بود بفرمایید. گفته بودند این دستگاه اینترنت دارد؟ اشاره اش به یک دستگاه ALL IN ONE بود که روی میز بود. میثم گفته بود بله. گفته بودند پس چرا روی دوربین آن برچسب نزده اید. میثم نقل به مضمون گفته بود به خاطر اینکه اینجا بزرگترین بندر کشور است ولی درب ندارد! گفته بودند ما آن را نمی توانیم کاری کنیم. گفته بود میدانم شما هیچ کاری نمی توانید بکنید! گفته بودند اگر اینطور باشد ما سامانه شما را جمع می کنیم. گفته بود میشود بگویید کی این کار را می کنید که ما برویم به زندگی مان برسیم؟!!
خلاصه برگشته بودند تهران. یک روزی تماس گرفتند که امروز ساعت ۱۳ یک جلسه بیایید پیش سردار جلالی. گفتیم ما عصر پرواز داریم برای بندرعباس نمی توانیم. گفتند به هر حال این یک آفری بود برای شما! بچه ها اعصابشان به هم ریخته بود که این چه طرز صحبت کردن است؟ به میثم گفتم بهش می گفتی اگر آفر هست که ما نمی خواهیم! باز هم تماس گرفتند. حبیب هم یک دعوایی با ایشان کرد که مرد حسابی کمک اگر نمی کنید روی اعصاب هم نروید! خلاصه قرار شد رفتیم و برگشتیم برویم جلسه.
جلسه را گذاشتند ما هم ۵-۶ نفری بودیم. بچه ها کار را ارائه کردند. مثل معمول این که مشکلات چه بوده و ما چه راهکاری داشتیم و چه کردیم. تمام که شد سردار جلالی گفت خب از ما چه می خواهید؟ گفتیم از شما فقط دعای خیر می خواهیم! گفت خب اگر کسی مشکلی ایجاد کرده برایتان یا در راه اجرای کارتان مشکلی دارید بگویید. بنده گفتم مزه اش به این است که مشکلات را خودمان حل کنیم. باقی بچه ها هم حرف مشابهی زدند. گفت خب پس چرا آمده اید اینجا؟ گفتیم آقای فلانی گفتند وگرنه ما نمی خواستیم بیاییم!!! حبیب گفت ما چیزی نمی خواهیم ولی حراست گمرک شهید رجایی بندرعباس را دارند عوض می کنند. بنده خدا خیلی به جلو رفتن کار کمک کرد. اگر می توانید کاری کنید که سر پستش بماند. وگرنه ما چیزی نمی خواهیم. گفت خب پس من چند نکته بگویم. نکته هایش را گفت و با حرف های ما همراه هم بود.
خداحافظی کردیم و آمدیم بیرون. آقای فلانی که جلسه را هماهنگ کرده بود بعد از یک ساعت تماس گرفت و نقل به مضمون گفت شما که رفتید سردار جلالی گفت اگر ۱۰ نفر مثل این ها داشتم ایران را گرفته بودم!!!
ادامه مطلب
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment