آزادی به بال‌ها می‌ماند
به نسیمی که در میان برگ‌ها می‌وزد
و بر گلی ساده آرام می‌گیرد.

به خوابی می‌ماند که در آن
ما خود
رویای خویشتنیم.

به دندان فرو بردن در میوه‌ی ممنوع می‌ماند

آزادی
به گشودن دروازه‌ی قدیمی متروک و
دست‌های زندانی.

✍ احمد شاملو
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment