پیشنهاد کاهش مناطق تهران به ۱۲ و کاهش سازمانهای شهرداری از ۴۰ به ۲۰

موضوع این مراسم تکریم آقای افشانی شهردار سابق تهران است که بدلیل قانون منع بکار گیری بازنشستگان، مدیریت شهری نتوانست از خدمات ایشان استفاده کند و البته پس از ایجاد تغییر و بی ثباتی در شهرداری، بسیاری از مدیران در بخش ورزشی، اجرایی، صداوسیما وسایر حوزه ها توانستند این قانون را دور بزنند و در پستهای خود باقی ماندند و تمایل شورای پنجم برای حفظ ثبات در مدیریت شهری به نتیجه نرسید.

دوره مسئولیت جناب آقای افشانی دقیقا ۶ ماه بود و ایشان در این مدت کوتاه که البته بیش از نیمی از آن نیز درگیر مسایل قانون جدید بود، توانست کارنامه روشنی از خود برجا بگذارد که مهمترین بخش آن، تکمیل بخشی از پروژه های نیمه تمام شهرداری بود.

ایشان با پرکاری و تلاش توانست در دوران کوتاه فعالیت خود کارنامه قابل قبولی ارائه دهد. اما زمانی که ما از محدودیت شرایط، منابع و زمان صحبت می کنیم، طبیعتا باید براساس اولویتها عمل کنیم، اولویتهایی که هر اندازه کمتر و دقیق تر تعیین شوند، بهتر به نتیجه می رسند، سوال اینجاست اولویتهای مدیریت شهری در حال حاضر چه موضوعاتی هستند.

کمیسیونهای تخصصی شورا می توانند به این سوال پاسخ دقیق تری بدهند اما نظر بنده برای پاسخ به این سوال، در کنار موضوعاتی نظیر پسماند، درآمد پایدار و بافت فرسوده، برای رسیدن به اولویتهای اصلی شهر وشهرداری اشاره به محورهای زیر اشاره می کنم:

محور نخست در در حوزه زیرساختهای شهری، تردیدی وجود ندارد که تکمیل و توسعه شبکه حمل ونقل عمومی، نخستین اولویت است، یکی از دلایل آن، وجود دو معضل اصلی شهر یعنی ترافیک و آلودگی هواست که تنها راه مقابله جدی با آن توسعه حمل ونقل عمومی و ایجاد مشوق برای استفاده بیشتر شهروندان از آن است،

دلیل دوم، سرمایه گذاری و توسعه زیرساختهای سیستم حمل ونقل است که هم اکنون در خطوط ۶ و ۷، عملیات سازه مترو تا حد نود درصد پیشرفت داشته وبا تامین تجهیزات ثابت ومتحرک در این خطوط و افزایش ناوگان سایر خطوط می توان ظرفیت حمل مسافر در شبکه مترو تهران را طی دو سال ونیم آینده دوبرابر کرد و به ۵ میلیون سفر در روز رساند که عملا تاثیر مشهودی در کاهش ترافیک وآلودگی هوا خواهد داشت، البته این هدف با اراده، پیگیری و اختصاص منابع به پروژه مترو ممکن است و معنای اولویت هم جز این نیست که مدیران شهرداری هر روز دغدغه پیشرفت پروژه مترو را داشته باشند.

در حوزه ساختار شهرداری نیز اصلاحات باید در اولویت باشد، در حال حاضر هزینه جاری اداره شهر تهران ماهانه حدود هزار میلیارد تومان است که با توجه به کسری بودجه و کمبود نقدینگی شهرداری، عمده منابع شهری صرف هزینه های جاری و نگهداشت شهر می شود که دو سوم این هزینه دستمزد است، اگر چابک سازی در پیکره شهرداری صورت نگیرد عملا این بدنه فربه، امکان تحرک و فعالیت را برای مدیریت شهری غیرممکن می کند، چابک سازی، اولویت درونی شهرداری است و براساس مطالعات بعمل آمده کاهش تعداد معاونین از 9 معاون به 5، تعداد مناطق از 22 به 12 منطقه و تعداد سازمان و شرکتهای وابسته به شهرداری از ۴۰ سازمان و شرکت به ۲۰ تا مطرح شده است.

این شیوه اصلاح ساختاری که اصطلاحا تعدیل از بالا گفته می شود هم بصورت بنیادین موجب چابکی ساختار می گردد وهم مقاومت کمتری را در بین کارکنان ایجاد می کند، چرا که بیشترین کاهش در حوزه مدیران ایجاد می شود، بطور نمونه هم اکنون بیش از یکصد پست مشاور در شهرداری وجود دارد که بخش قابل توجهی از آنان قابل کاهش است.اگر مدیریت شهری نتواند بسرعت وارد اصلاحات ساختاری شود این بوروکراسی مدیریت را می بلعد و او را درگیر روزمرگی و تلاش برای تامین هزینه های جاری می کند.

محور سوم اولویتهای شهرداری نیز اصلاحات فرایندی است، هم اکنون نارضایتی ، ابهامات و تخلفات زیادی در ارائه خدمت به شهروندان و انجام فعالیتها در شهرداری وجود دارد که با سه اصل شفاف سازی، تسریع و یکسان سازی می توان این نارضایتی ها و ابهامات را کاهش داد. این موضوع بخصوص در حوزه شهرسازی و صدور مجوز و همچنین معاملات شهرداری وجود دارد و انتظار جدی شهروندان ایجاد تحول در عملکرد شهرداری در این حوزه است.

ما باید به این موضوع توجه کنیم که بیش از یک سوم دوران مسئولیت شورای پنجم سپری شده است و کمتر از ۳۰ ماه تا انتخابات دوره ششم باقی مانده و برداشت افکار عمومی آن است که تحولی که در مدیریت شهری مورد انتظار بود تحقق نیافته است.

گرچه ما می توانیم دلایل مختلفی از جمله تغییرات ناخواسته در شهردار، بدهی های گذشته، رکود و مشکلات را عنوان کنیم اما شهروندان از ما خروجی می خواهند و به قول جناب آقای رسولی ، برآیند کلی عملکرد شهرداری در این مدت ادامه راه دوره قبل بوده وتحول چشمگیری مشاهده نشده است.

سخنرانی مهندس هاشمی در نشست فصلی مدیران شهرداری تهران اول دی۹۷

#فرهیختگان