زیست ادمیزاد بر لبه تیغ است.بر می گردی و به چشم بصیرت، پشت سرت را نگاه می کنی و می بینی از چه مهلکه هایی بی آنکه بدانی، به سلامت گذشته ای. حکایت انسان حکایت مسافری ست که هر شب بی خبر، برابر لانه ماری، کنام پلنگی، گعده گرگی و ... خفته و تا صبح نفس در نفس مرگ و تباهی بوده و به لطف خدا صبح برخاسته و پیش از آگهی خطر، رهسپار شده است. ما در مهلکه ایم؛ منظورم فقط هلاکت جسم نیست. هلاکت هایی در زندگی ست که مرگ جسم، در قیاس با آن ها دم مسیحاست...
ما در مهلکه ایم؛ اما یک لطف پنهان نگاهمان می دارد. این لطف پنهان چیست؟ همین قدر می دانم یکی از دریچه های دریافت این لطف پنهانی همین روزهاست....

@zahrdaroo