🟢 کُمجان چگونه بی‌جان می‌شود؟!🟢
📚 @darvishnameh
1️⃣ ماجرای عقب‌نشینی محسوس نشانه‌های حیات در روستای کُمجان، می‌تواند در خراسان، آذربایجان، یزد، کرمان، فارس، چهارمحال و بختیاری و هر آبادبوم دیگری تکرار شود؛ هر جایی که سوداگران خام‌فروش به نام معدن‌کاو درصدد تاراج اندوخته‌های آبی و توان زیست‌پالایی‌اش باشند، احتمال فراگیرشدنِ این بختک وجود دارد.
2️⃣ آنها آرام آرام می‌آیند با وعده‌های شیرین، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی، اما اغلب به ملاحظات اخلاقی و مایملک محیط‌زیستی وفادار نبوده و به راحتی حاضرند به جای دوشیدن شیر، خون سرزمین را مکیده و جنازه تحویل دهند.
3️⃣ کوهستان کرکس در اصفهان یا بحرآسمان در کرمان اهمیتی راهبردی در تولید آب شیرین دارند، هیچ مزیت ظاهراً دلفریب اقتصادی یارای رقابت با ارزش‌های حیاتی و زیست/امنیتی آب را ندارد. چه کسی حاضر است میلیاردها دلار پول هدیه بگیرد و در عوض هوایی برای تنفس یا آبی برای نوشیدن نداشته باشد؟
4️⃣ دولت باید فعالیتهای معدنی افسارگسیخته را که مانند یک سندروم به جان ژینایی وطن افتاده‌اند، مهار کند. ظرفیت زیستی و طول فعالیت یک معدن باید تعریف شود و نباید هرگز بیشتر از یک تا پنج‌درصد از هیچ حوضه آبخیزی متاثر از فعالیتهای معدنی شود.
5️⃣ در کُمجان و در همین کلیپ پنج دقیقه‌ای - کاملش را باید در کانالم در یوتیوب به نشانی زیر تماشا کنید - می‌بینید که مسیر یک چشمه طبیعی در دل منطقه حفاظت‌شده کرکس و در بالادست روستای تاریخی کُمجان تغییر داده شده تا آبگیری مصنوعی در اختیار مالک یک معدن قرار گیرد. بدین‌ترتیب مهم‌ترین منبع تغذیه آبخوان کُمجان و قنات‌های وابسته به آن نابود خواهد شد و بتدریج با کم‌آب‌شدن منبع تامین‌کننده آب روستا و خشک‌شدن باغ‌ها، مردم ناگزیر از مهاجرت می‌شوند. در عوض گرد و غبار در منطقه به دلیل تشدید فعالیتهای معدنی افزایش یافته و این سرطان به کل کوهستان راهبردی کرکس سرایت کرده و نه‌فقط نطنز که بخش بزرگی از استان اصفهان در قلمرو شهرستان‌های کاشان، آران و بیدگل، اردستان، میمه، مورچه‌خورت، ورزنه در حوضه آبخیز زاینده‌رود را هم متاثر می‌کند:
https://youtu.be/5tHubl_M16g
6️⃣ امیدوارم اهالی کُمجان با استخدام یک وکیل کاربلد و با استناد به قوانین بالادستی از جمله اصل پنجاه قانون اساسی و دیگر قوانین موجود مانند ماده یکصد و پنجاه و یک از قانون مدنی اجازه تداوم چنین آزمندی‌های خطرناکی را ندهند. آنها نباید فریب پیشنهادهای مالی صاحبان معدن را خورده و حقابه باغ‌ها و اراضی خود را بفروشند.
©@ruralwomenissues
📚 @darvishnameh
1️⃣ ماجرای عقب‌نشینی محسوس نشانه‌های حیات در روستای کُمجان، می‌تواند در خراسان، آذربایجان، یزد، کرمان، فارس، چهارمحال و بختیاری و هر آبادبوم دیگری تکرار شود؛ هر جایی که سوداگران خام‌فروش به نام معدن‌کاو درصدد تاراج اندوخته‌های آبی و توان زیست‌پالایی‌اش باشند، احتمال فراگیرشدنِ این بختک وجود دارد.
2️⃣ آنها آرام آرام می‌آیند با وعده‌های شیرین، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی، اما اغلب به ملاحظات اخلاقی و مایملک محیط‌زیستی وفادار نبوده و به راحتی حاضرند به جای دوشیدن شیر، خون سرزمین را مکیده و جنازه تحویل دهند.
3️⃣ کوهستان کرکس در اصفهان یا بحرآسمان در کرمان اهمیتی راهبردی در تولید آب شیرین دارند، هیچ مزیت ظاهراً دلفریب اقتصادی یارای رقابت با ارزش‌های حیاتی و زیست/امنیتی آب را ندارد. چه کسی حاضر است میلیاردها دلار پول هدیه بگیرد و در عوض هوایی برای تنفس یا آبی برای نوشیدن نداشته باشد؟
4️⃣ دولت باید فعالیتهای معدنی افسارگسیخته را که مانند یک سندروم به جان ژینایی وطن افتاده‌اند، مهار کند. ظرفیت زیستی و طول فعالیت یک معدن باید تعریف شود و نباید هرگز بیشتر از یک تا پنج‌درصد از هیچ حوضه آبخیزی متاثر از فعالیتهای معدنی شود.
5️⃣ در کُمجان و در همین کلیپ پنج دقیقه‌ای - کاملش را باید در کانالم در یوتیوب به نشانی زیر تماشا کنید - می‌بینید که مسیر یک چشمه طبیعی در دل منطقه حفاظت‌شده کرکس و در بالادست روستای تاریخی کُمجان تغییر داده شده تا آبگیری مصنوعی در اختیار مالک یک معدن قرار گیرد. بدین‌ترتیب مهم‌ترین منبع تغذیه آبخوان کُمجان و قنات‌های وابسته به آن نابود خواهد شد و بتدریج با کم‌آب‌شدن منبع تامین‌کننده آب روستا و خشک‌شدن باغ‌ها، مردم ناگزیر از مهاجرت می‌شوند. در عوض گرد و غبار در منطقه به دلیل تشدید فعالیتهای معدنی افزایش یافته و این سرطان به کل کوهستان راهبردی کرکس سرایت کرده و نه‌فقط نطنز که بخش بزرگی از استان اصفهان در قلمرو شهرستان‌های کاشان، آران و بیدگل، اردستان، میمه، مورچه‌خورت، ورزنه در حوضه آبخیز زاینده‌رود را هم متاثر می‌کند:
https://youtu.be/5tHubl_M16g
6️⃣ امیدوارم اهالی کُمجان با استخدام یک وکیل کاربلد و با استناد به قوانین بالادستی از جمله اصل پنجاه قانون اساسی و دیگر قوانین موجود مانند ماده یکصد و پنجاه و یک از قانون مدنی اجازه تداوم چنین آزمندی‌های خطرناکی را ندهند. آنها نباید فریب پیشنهادهای مالی صاحبان معدن را خورده و حقابه باغ‌ها و اراضی خود را بفروشند.
©@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment