🍀دلاکروا در سال ۱۸۳۲ به مراکش سفر می‌کند و سه ماه در آنجا ساکن می‌شود و در راه بازگشت دو روز را در الجزیره می‌ماند. شوک به جا مانده از زیبایی این سفر ردی ماندگار را در آثار اورینتالیست او به جای گذاشته است. او در بخشی از یادداشت‌های خود به توصیف زنان شرقی پرداخته است. از لباس‌های فاخر، پوشش مخصوص به خویش، معماری، رنگ‌ها و تزیینات بناها و لباس‌ها با زیبایی، شکوه و خصلت مطبوع بودن یاد کرده است. او به عروسی یهودیان در مراکش دعوت می‌شود و از جزییات چهرۀ زنان، رنگ چشم‌ها و موها و خصلت‌های متفاوت آن‌ها با زنان غربی به عنوان زیباترین و تندترین زنان در جهان یاد می‌کند.
اثر زن یهودی در لباس مجلسی که برخلاف سایر آثار دلاکروا ابعاد کوچکی دارد، به خوبی آن چه را که دلاکروا در سفر خویش میل به درکش داشته است را بازنمایی می‌کند. زن تصویر شده در اثر، لباسی قرمزنارنجی بر تن دارد و پوشش و تزیینات لباسش مانند زنان الجزایری با تزیینات طلایی رنگ و پوششی بر روی سر همراه است. نقوش روی پشتی‌های اطراف او و دیوار پس‌زمینه با رنگ‌هایی گرم نقش شده‌اند و خصایص شرقی‌گونه دارند.





برگرفته از کتاب "دلاکروا، یک سفر آغازگر"
نویسنده: ماریس آراما؛ چاپ پاریس(۲۰۱۶)
ترجمه و تلخیص: عاطفه یزدانی
@renaissancetranslate

Comments

Be the first to add a comment