تئوري مدرن ارزش، افق علمی مطالعات اقتصادي را گسترده تر کرد به طوری که از دل اقتصاد سیاسی کلاسیک تئوري عمومی کنش انساني یا پراگزولوژی بیرون آمد. میزس کنش یا عمل انسانی را در برابر عکس العمل حیوانی تعریف میکند. کنش رفتاری ارادی یعنی آگاهانه و هدفمند است و در تمایز آشکار با رفتار ناخودآگاه یا عکس العملهای غیر ارادی سلولها و عصبها به محرکهای بیرونی است. (میزس، ۱۹۴۹، ۱۱) کنش را با صرف انجام کار فیزیکی نباید اشتباه گرفت. کنش استفاده از وسایل برای رسیدن به هدفها است. کار فیزیکی یکی از وسایل مورد انسان کنشگر است. بعضی وقتها یک کلمه کاملا کفایت میکند. فرماندهی که دستور میدهد کنشگری است کار فیزیکی الزاما انجام نمیدهد. کنش در شرایطی ممکن است سخن گفتن یا سکوت کردن، لبخند زدن یا قیافه گرفتن باشد. کنش را میتوان تجلی اراده انسان دانست. منظور از اراده توانایی انتخاب میان وضعیتهای مختلف یعنی یکی از آنها بر دیگری است. (میزس، ۱۹۴۹، ۱۳) کنش زمانی صورت میگیرد که انسان از وضعی که در آن قرار داد ناخشنود است و میخواهد این وضعیت را تغییر دهد و به خشنودی بیشتری برسد. میزس به نقل از لاک و لایبنیتس مینویسد انگیزه ای که انسان را به کنش وامیدارد همیشه نوعی احساس ناخشنودی است. انسانی که کاملا از وضعيت خود رضایت دارد انگیزه ای برای تغییر دادن آن نخواهد داشت و در نتیجه عملی انجام نخواهد داد. اما ناخشنودی و میل به برطرف ساخته آن به تنهایی برای وادار ساختن انسان به کنش کافی نیستند و شرط سومی هم لازم است و آن این تصور است که با رفتار مناسبی میتوان ناخشنودی را برطرف ساخت یا آن را کاهش داد. اگر این شرط احراز نشود انسان عملی انجام نمیدهد و خود را تسلیم عکس العمل غریزی یا سرنوشت میکند. میزس معتقد است اینها شرایط کلی کنش انسانی هستند و انسان تحت این شرایط زندگی میکند. از این رو میگوید انسان صرفا موجود اندیشه ورز homo sapiens نیست بلکه موجود کنشگر Homo agens هم هست(میزس، ۱۹۴۹، ۱۴)

موسی غنی نژاد-سیاست نامه ۷

@austrianschool

Comments

Be the first to add a comment