سلسله ارائه هایی در زیرمجموعه وزارت نفت داشتم که به آینده IT و OT ؛ امنیت و هوش مصنوعی پرداختم
مقاله زیر یکی از ابعادی است که در اون ارائه اشاره کردم
✍️روزبه نوروزی CISSP, PMP, ECSA,CEH,ISO 27001 LA,COBIT5,MCSA
🌀بدافزار کوانتومی: تهدیدی که تنها در غیاب ناظر، وجود دارد
مقدمه: رقص سایه‌ها در دنیای دیجیتال و فلسفه
در دنیای عجیب و شگفت‌انگیز فیزیک کوانتوم، اصلی وجود دارد که همواره ذهن فلاسفه و دانشمندان را به خود مشغول کرده است: اثر مشاهده‌گر (Observer Effect). این اصل، که به شکلی با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ گره خورده، به ما می‌گوید که عمل ساده‌ی مشاهده یا اندازه‌گیری یک سیستم کوانتومی، ذاتاً حالت آن سیستم را تغییر می‌دهد. یک ذره تا زمانی که مشاهده نشده، می‌تواند در چندین حالت به طور همزمان وجود داشته باشد (برهم‌نهی کوانتومی)، اما به محض اینکه نگاه کنجکاو ما به آن می‌افتد، مجبور به انتخاب یک حالت مشخص می‌شود.
برای سال‌ها، من این مفهوم را صرفاً یک شگفتی در مقیاس زیراتمی می‌دانستم. اما امروز، در مقام یک پژوهشگر امنیت سایبری، به این فکر می‌کنم که آیا این اصل مرموز، یک همزاد دیجیتال در تاریک‌ترین کوچه‌های دنیای مجازی ندارد؟
این مقاله، کاوشی است در یک ایده که در ابتدا ممکن است علمی-تخیلی به نظر برسد، اما ریشه‌های آن عمیقاً در واقعیت‌های امروز ما تنیده شده است: چه می‌شود اگر بدافزارها بتوانند مانند ذرات کوانتومی رفتار کنند و تنها زمانی ماهیت واقعی و مخرب خود را آشکار سازند که هیچ‌کس، به‌خصوص یک تحلیلگر امنیتی، در حال تماشای آن‌ها نباشد؟
وضعیت موجود: بدافزارهای ضدتحلیل، پیش‌درآمدی بر یک پارادایم جدید
ایده‌ی بدافزاری که از مشاهده فراری است، کاملاً جدید نیست. ما سال‌هاست که با خانواده‌ای از تهدیدها به نام بدافزارهای ضدتحلیل (Anti-Analysis) دست‌وپنجه نرم می‌کنیم ( رجوع شود به کتاب EvasiveMalware که در گروه تلگرام روزبه خواندیم ) . این بدافزارها مجهز به مجموعه‌ای از ترفندها هستند تا از شناسایی شدن توسط ابزارهای تحلیلگران امنیتی بگریزند. این تکنیک‌ها اولین گام‌ها در مسیر تحقق “بدافزار کوانتومی” هستند:
ضد دیباگینگ (Anti-Debugging): بدافزار به طور مداوم بررسی می‌کند که آیا یک دیباگر (Debugger) به فرآیند آن متصل شده است یا خیر. با استفاده از توابعی مانند IsDebuggerPresent() در ویندوز یا بررسی وقفه‌های نرم‌افزاری، بدافزار می‌تواند حضور تحلیلگر را حس کرده و بلافاصله اجرای خود را متوقف کند یا یک مسیر اجرایی بی‌خطر را در پیش بگیرد.
ضد ماشین مجازی (Anti-VM): سندباکس‌ها (Sandbox) و ماشین‌های مجازی، زمین بازی اصلی تحلیلگران هستند. بدافزارهای پیشرفته با بررسی مشخصات سخت‌افزاری (مانند شناسه‌های MAC مربوط به VMware یا VirtualBox)، فایل‌های سیستمی خاص یا کلیدهای رجیستری که حضور یک محیط مجازی را لو می‌دهند، از اجرا در این محیط‌ها خودداری می‌کنند.
بررسی‌های زمانی و ترفندهای تأخیر (Timing Checks & Sleep Tricks): این یکی از هوشمندانه‌ترین روش‌هاست. اجرای کد در یک محیط شبیه‌سازی‌شده معمولاً کندتر از سخت‌افزار واقعی است. بدافزار می‌تواند زمان اجرای یک ....
ادامه مقاله در پستهای آینده
#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy
مقاله زیر یکی از ابعادی است که در اون ارائه اشاره کردم
✍️روزبه نوروزی CISSP, PMP, ECSA,CEH,ISO 27001 LA,COBIT5,MCSA
🌀بدافزار کوانتومی: تهدیدی که تنها در غیاب ناظر، وجود دارد
مقدمه: رقص سایه‌ها در دنیای دیجیتال و فلسفه
در دنیای عجیب و شگفت‌انگیز فیزیک کوانتوم، اصلی وجود دارد که همواره ذهن فلاسفه و دانشمندان را به خود مشغول کرده است: اثر مشاهده‌گر (Observer Effect). این اصل، که به شکلی با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ گره خورده، به ما می‌گوید که عمل ساده‌ی مشاهده یا اندازه‌گیری یک سیستم کوانتومی، ذاتاً حالت آن سیستم را تغییر می‌دهد. یک ذره تا زمانی که مشاهده نشده، می‌تواند در چندین حالت به طور همزمان وجود داشته باشد (برهم‌نهی کوانتومی)، اما به محض اینکه نگاه کنجکاو ما به آن می‌افتد، مجبور به انتخاب یک حالت مشخص می‌شود.
برای سال‌ها، من این مفهوم را صرفاً یک شگفتی در مقیاس زیراتمی می‌دانستم. اما امروز، در مقام یک پژوهشگر امنیت سایبری، به این فکر می‌کنم که آیا این اصل مرموز، یک همزاد دیجیتال در تاریک‌ترین کوچه‌های دنیای مجازی ندارد؟
این مقاله، کاوشی است در یک ایده که در ابتدا ممکن است علمی-تخیلی به نظر برسد، اما ریشه‌های آن عمیقاً در واقعیت‌های امروز ما تنیده شده است: چه می‌شود اگر بدافزارها بتوانند مانند ذرات کوانتومی رفتار کنند و تنها زمانی ماهیت واقعی و مخرب خود را آشکار سازند که هیچ‌کس، به‌خصوص یک تحلیلگر امنیتی، در حال تماشای آن‌ها نباشد؟
وضعیت موجود: بدافزارهای ضدتحلیل، پیش‌درآمدی بر یک پارادایم جدید
ایده‌ی بدافزاری که از مشاهده فراری است، کاملاً جدید نیست. ما سال‌هاست که با خانواده‌ای از تهدیدها به نام بدافزارهای ضدتحلیل (Anti-Analysis) دست‌وپنجه نرم می‌کنیم ( رجوع شود به کتاب EvasiveMalware که در گروه تلگرام روزبه خواندیم ) . این بدافزارها مجهز به مجموعه‌ای از ترفندها هستند تا از شناسایی شدن توسط ابزارهای تحلیلگران امنیتی بگریزند. این تکنیک‌ها اولین گام‌ها در مسیر تحقق “بدافزار کوانتومی” هستند:
ضد دیباگینگ (Anti-Debugging): بدافزار به طور مداوم بررسی می‌کند که آیا یک دیباگر (Debugger) به فرآیند آن متصل شده است یا خیر. با استفاده از توابعی مانند IsDebuggerPresent() در ویندوز یا بررسی وقفه‌های نرم‌افزاری، بدافزار می‌تواند حضور تحلیلگر را حس کرده و بلافاصله اجرای خود را متوقف کند یا یک مسیر اجرایی بی‌خطر را در پیش بگیرد.
ضد ماشین مجازی (Anti-VM): سندباکس‌ها (Sandbox) و ماشین‌های مجازی، زمین بازی اصلی تحلیلگران هستند. بدافزارهای پیشرفته با بررسی مشخصات سخت‌افزاری (مانند شناسه‌های MAC مربوط به VMware یا VirtualBox)، فایل‌های سیستمی خاص یا کلیدهای رجیستری که حضور یک محیط مجازی را لو می‌دهند، از اجرا در این محیط‌ها خودداری می‌کنند.
بررسی‌های زمانی و ترفندهای تأخیر (Timing Checks & Sleep Tricks): این یکی از هوشمندانه‌ترین روش‌هاست. اجرای کد در یک محیط شبیه‌سازی‌شده معمولاً کندتر از سخت‌افزار واقعی است. بدافزار می‌تواند زمان اجرای یک ....
ادامه مقاله در پستهای آینده
#آکادمی_روزبه
مرکز تخصصی CISSP
Www.Roozbeh.academy
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment