تنگنای کرونا و دولت بی‌پول
استقراض از صندوق بین‌المللی یا صندوق‌های رهبر
زیتون ـ محمدرضا سرداری: تدوام بیماری کرونا در ایران، جمهوری اسلامی را در تنگنای مالی شدیدتری قرار داده است. حسن روحانی رئیس جمهوری هفته گذشته تصمیم گرفت تا علیرغم افزایش مبتلایان به این ویروس در کشور، فعالیت بنگاه‌های اقتصادی به تدریج از سر گرفته شود. برخی تحلیلگران معتقدند این تصمیم شتابزده دولت ناشی از نگرانی عمیق از افزایش شدید رکورد اقتصادی و آمار بیکاران در کشور در سال جاری از یک سو و دست خالی دولت برای ارائه کمک مالی به مردم است. شرایطی که کار را حتی به استقراض خارجی رسانده است.
تقاضای ۵ میلیارد دلار از صندوق بین‌المللی پول
کاهش درآمدهای دولت پیش از آغاز بحران کرونا از سوی کارشناسان اقتصادی و خود دولت اعلام شده بود. دولت در آبان سال ۹۸ برای جبران بخشی از کسری درآمد دست به ریسکی بزرگ زد که حاصل آن سرکوب خونین اعتراضات مردمی بود. از سوی دیگر کاهش چشمگیر صادرات نفت و محصولات پتروشیمی ایران از یک سو و کاهش قیمت جهانی نفت از سوی دیگر از عوامل این کسری بودجه عنوان شده است. در چنین شرایطی بحران کرونا نیز فشار اقتصادی مضاعفی بر دولت وارد کرده است. به باور کارشناسان، بخش عمومی بهداشت و درمان کشور که به طور کلی از کم بهره‌ترین نهادهای دولتی از نظر بودجه عمومی کشور است؛ در این بحران فشار زیادی را متحمل شد؛ به طوری که بخشی از کادرهای درمانی در بخش دولتی علیرغم عدم دریافت حقوق و مزایا ناچار شدند تا سر کار خویش حاضر شوند. از سوی دیگر بسیاری از بنگاه های اقتصادی کوچک و بزرگ در کشور برای مقابله با شیوع کرونا تعطیل شدند که حاصل آن ۳ میلیون بیکار برآورد شده است.
در این شرایط دولت تصمیم گرفت تا از صندوق بین‌المللی پول کمک مالی درخواست کند. درخواستی که تنها یک بار در دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، یعنی نزدیک به ۳۰ سال پیش صورت گرفته بود. پس از پایان جنگ، تیم اقتصادی هاشمی رفسنجانی موسوم به کارگزاران سازندگی تحت عنوان سیاست‌های تعدیل اقتصادی از صندوق بین‌المللی پول درخواست وام کردند تا برنامه بازسازی کشوررا دنبال کنند. در آن شرایط خزانه کشور تقریبا خالی شده بود و برای بازسازی کشور به سرمایه خارجی نیاز بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75150
استقراض از صندوق بین‌المللی یا صندوق‌های رهبر
زیتون ـ محمدرضا سرداری: تدوام بیماری کرونا در ایران، جمهوری اسلامی را در تنگنای مالی شدیدتری قرار داده است. حسن روحانی رئیس جمهوری هفته گذشته تصمیم گرفت تا علیرغم افزایش مبتلایان به این ویروس در کشور، فعالیت بنگاه‌های اقتصادی به تدریج از سر گرفته شود. برخی تحلیلگران معتقدند این تصمیم شتابزده دولت ناشی از نگرانی عمیق از افزایش شدید رکورد اقتصادی و آمار بیکاران در کشور در سال جاری از یک سو و دست خالی دولت برای ارائه کمک مالی به مردم است. شرایطی که کار را حتی به استقراض خارجی رسانده است.
تقاضای ۵ میلیارد دلار از صندوق بین‌المللی پول
کاهش درآمدهای دولت پیش از آغاز بحران کرونا از سوی کارشناسان اقتصادی و خود دولت اعلام شده بود. دولت در آبان سال ۹۸ برای جبران بخشی از کسری درآمد دست به ریسکی بزرگ زد که حاصل آن سرکوب خونین اعتراضات مردمی بود. از سوی دیگر کاهش چشمگیر صادرات نفت و محصولات پتروشیمی ایران از یک سو و کاهش قیمت جهانی نفت از سوی دیگر از عوامل این کسری بودجه عنوان شده است. در چنین شرایطی بحران کرونا نیز فشار اقتصادی مضاعفی بر دولت وارد کرده است. به باور کارشناسان، بخش عمومی بهداشت و درمان کشور که به طور کلی از کم بهره‌ترین نهادهای دولتی از نظر بودجه عمومی کشور است؛ در این بحران فشار زیادی را متحمل شد؛ به طوری که بخشی از کادرهای درمانی در بخش دولتی علیرغم عدم دریافت حقوق و مزایا ناچار شدند تا سر کار خویش حاضر شوند. از سوی دیگر بسیاری از بنگاه های اقتصادی کوچک و بزرگ در کشور برای مقابله با شیوع کرونا تعطیل شدند که حاصل آن ۳ میلیون بیکار برآورد شده است.
در این شرایط دولت تصمیم گرفت تا از صندوق بین‌المللی پول کمک مالی درخواست کند. درخواستی که تنها یک بار در دوره ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، یعنی نزدیک به ۳۰ سال پیش صورت گرفته بود. پس از پایان جنگ، تیم اقتصادی هاشمی رفسنجانی موسوم به کارگزاران سازندگی تحت عنوان سیاست‌های تعدیل اقتصادی از صندوق بین‌المللی پول درخواست وام کردند تا برنامه بازسازی کشوررا دنبال کنند. در آن شرایط خزانه کشور تقریبا خالی شده بود و برای بازسازی کشور به سرمایه خارجی نیاز بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75150
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment