‍ مکانیسم #سپاس#
سپاس اندوخته ذهن آدمی را سرشار از یادآوری داشته ها می کند.
سپاس را هنگامی جاری میکنیم که داشته های خود را میبینیم.
این داشته ها ، شامل : تندرستی ، ثروت ، خانه و سرپناه ، کار و شغل ، ارتباطات و دوستان خوبی که داریم ، توانایی ها ، فرزند ، همسر ، پدر و مادر ، خانواده ، ماشین ، دوچرخه ، شادی ، آرامش ، عشق ... و هر چیزی که داریم و داشتنش به ما لذت می دهد است.
هنگامی که با به یاد آوردن داشته ها سپاس را به زبان می آوریم ، مغز در حال مرور اطلاعاتی از جنس : شدن ، توانستن ، پیروزی ، توانایی ، داشتن ... است.
این اطلاعات بستر اطلاعاتی ضمیرناخودآگاه ما را به سمت داشته ها و توانسته ها سوق میدهد.
ضمیرناخودآگاه از هر جنس اطلاعاتی که بیشتر داشته باشد ، از همان جنس رفتار سازی میکند و در خودآگاه ما بروز میکند.
انسان های منفی اطلاعات درون ضمیر ناخودآگاهشان ، انباشتی از نتوانستن ها ، نداشتن ها ، نخواستن ها و حسادت ها و غم هاست.
سپاس ، با مرور داشته ها و توانایی ها ، انباشت ضمیرناخودآگاه ما را سرشار از اطلاعاتی میکند که رهاورد رفتار سازی اش ، زندگی ای شاد و پر برکت را برای ما رقم می زند.

هر میزان بیشتر سپاسگزار داشته ها باشیم ، زندگی ما جنس و رنگ داشتن های بیشتری را به خود می گیرد

اگر هنگام خواندن این نوشته ، داشته ای در ذهنتان آمد که درخور سپاس بود ، چنانچه تمایل داشتید در کامنت بنویسید.

#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻
(مکانیسم شناسی رویدادها"زندگی به روش تحلیل")
31-4-92

🆔 @inssoa1 🌿