This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
♦️راه‌آهن سراسری ایران با طول ۱۳۹۴ کیلومتر و برخورداری از ۲۳۰ تونل و ۴۱۰۰ پل، یکی از عظیم‌ترین پروژه‌های عمرانی تاریخ معاصر کشور است که در دوران پادشاهی رضاشاه در ۲۳ مهر ۱۳۰۶ آغاز شد و در ۲۷ مرداد ۱۳۱۷ به پایان رسید. این پروژه با هزینه‌ای بالغ بر ۱۰٫۱ میلیارد ریال، گران‌ترین و بزرگ‌ترین طرح صنعتی ایران تا آن زمان به شمار می‌رفت که تهران را از طریق بندر ترکمن در شمال به دریای خزر و از طریق بندر امام خمینی در جنوب به خلیج فارس متصل کرد.
در این میان، پل ورسک واقع در ارتفاعات روستای ورسک در سوادکوه مازندران، به عنوان یکی از شاهکارهای بی‌بدیل مهندسی جهان شناخته می‌شود. این پل استراتژیک در ارتفاع ۱۱۰ متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با امکانات و وسایلی ابتدایی توسط شرکت دانمارکی «کمپساکس» با تضمین ۷۰ ساله احداث و در سال ۱۳۱۵ به بهره‌برداری رسید. استحکام و اهمیت حیاتی این سازه در انتقال تجهیزات در دوران جنگ جهانی دوم باعث شد تا وینستون چرچیل، نخست‌وزیر وقت انگلیس، آن را «پل پیروزی» لقب دهد و در تیرماه ۱۳۲۴ نیز رسماً به همین نام خوانده شد. این اثر ارزشمند در مهرماه ۱۳۵۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
ایده ایجاد این فناوری که از دوران امیرکبیر دنبال می‌شد، برای دهه‌ها با موانع جدی نظیر رقابت‌های استعماری روس و انگلیس و کمبود منابع مالی روبه‌رو بود. سرانجام با غلبه بر این چالش‌ها، این شریان حیاتی شکل گرفت و اهمیت تاریخی و فنی آن سبب شد تا در سوم مرداد ۱۴۰۰، راه‌آهن سراسری ایران به‌عنوان بیست و پنجمین میراث فرهنگی ملموس و نخستین میراث صنعتی ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شود.
@indypersian
در این میان، پل ورسک واقع در ارتفاعات روستای ورسک در سوادکوه مازندران، به عنوان یکی از شاهکارهای بی‌بدیل مهندسی جهان شناخته می‌شود. این پل استراتژیک در ارتفاع ۱۱۰ متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با امکانات و وسایلی ابتدایی توسط شرکت دانمارکی «کمپساکس» با تضمین ۷۰ ساله احداث و در سال ۱۳۱۵ به بهره‌برداری رسید. استحکام و اهمیت حیاتی این سازه در انتقال تجهیزات در دوران جنگ جهانی دوم باعث شد تا وینستون چرچیل، نخست‌وزیر وقت انگلیس، آن را «پل پیروزی» لقب دهد و در تیرماه ۱۳۲۴ نیز رسماً به همین نام خوانده شد. این اثر ارزشمند در مهرماه ۱۳۵۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
ایده ایجاد این فناوری که از دوران امیرکبیر دنبال می‌شد، برای دهه‌ها با موانع جدی نظیر رقابت‌های استعماری روس و انگلیس و کمبود منابع مالی روبه‌رو بود. سرانجام با غلبه بر این چالش‌ها، این شریان حیاتی شکل گرفت و اهمیت تاریخی و فنی آن سبب شد تا در سوم مرداد ۱۴۰۰، راه‌آهن سراسری ایران به‌عنوان بیست و پنجمین میراث فرهنگی ملموس و نخستین میراث صنعتی ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شود.
@indypersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment