در مورد رضاشاه طوری دارن حرف می‌زنن که انگار دارن یه وانت رو بررسی می‌کنن، مثل ویدئوهای یوتیوب که دو تا مجری میان درباره وانته حرف می‌زنن، یکیش خوبیاشو میگه که مثلا مصرفش خوبه، کابینش جا داره، و اون یکی معایبش رو میگه که مثلا صدا تو اتاق زیاد میاد، کیفیت داشبور چنگی به دل نمیزنه و ازین حرفا.

یه جوری از خدمات و اشتباهات رضاشاه حرف می‌زنن انگار ما هیچ ارتباطی باش نداریم و اون یه موجودیت مستقل از ماست. واقعیت اینه که اگه ما اسمِ فامیل داریم به خاطر رضاشاهه، اگه به خامنه‌ای میگن خامنه‌ای، به خاطر رضاشاهه. اگه خونه‌هامون سند داره به خاطر رضاشاهه، اگه رفتیم مدرسه و اگه سواد داریم، به خاطر رضاشاهه. یعنی اینکه حتی می‌تونیم چیزی درباره رضاشاه بنویسیم به خاطر رضاشاهه (حتی به نظرم اینکه زنان ایران مثلا چندهمسری مردان رو نمی‌پذیرن، ولی زنان عربستان هنوز می‌پذیرن، به خاطر اینه که ما رضاشاه داشتیم و اونا نداشتن. زن ایرانی بعد از رضاشاه و زن ایرانی قبل از رضاشاه قابل مقایسه نیست، و همون زن‌ها، نسل‌های بعدی ایرانیان رو به دنیا آوردن و تربیت کردن). اینکه به ایران‌مون میگیم ایران! به خاطر رضاشاهه.
@Khandan_Iransaz_Pahlavi