تعقیب ردپای اکولوژیکی در انتشار کربن

از اواخر قرن نوزدهم تا کنون کشورهای غربی در جهت رشد اقتصادی شان مشغول نابودی منابع زمین و آب و هوا فراتر از مرزهای خود بوده اند، هم اکنون هم این روند مخرب ادامه دارد. از انتقال تکنولوژی به کشورهای جهان سوم گرفته تا چپاول معادن ارزشمند و ستم های بیشماری که به جوامع محلی روا داشتند گرفته تا نابودی جنگل‌ها همه و همه نشان از ردپای استعمارگران در مناطق مختلف دارد.

اما آنچه از ردپای استعمار در جهان سوم به عنوان آلوده کنندگان جلو صحنه باقی مانده همچنان نابرابری و بیکاری و فقر است.

کشورهای ثروتمندی که به نظر میرسد از نظر زیست محیطی درحال مدرن شدن هستند، هنوز به سادگی آثار زیانبار زیست محیطی شان را از طریق ایجاد شبکه های تجاری جهانی به سایرمناطق فقیرتر منتقل می کنند. و اگر دغدغه تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی و انتشار کربن مهم است و درجهت تجزیه و تحلیل وضعیت انتشارگازهای گلخانه ای و برای کاهش تنش محیطی در همه نقاط کره زمین؛ تعقیب ردپای اکولوژیکی کشورها درجهت تکمیل کنترل اقدامات مبتنی بر تولید، بسیار مهم است. چیزی که در کنوانسیون های مختلف آب و هوایی چندان دیده نمی شود.

در سال‌های اخیر صنعت جنگ و تحریم کشورها بویژه تحریم کشورهای تولید کننده انرژی یکی از مهمترین عوامل موثر در انتشار کربن است. تحریم کشورهایی چون ایران و ونزوئلا موجب عقب‌ماندگی صنایع نفت و گاز و پتروشیمی از فناوری‌های نوین و سبز شده و عملا جلو سرمایه گذاری در این حوزه ها گرفته است. ردپای اکولوژیکی آمریکا بعنوان تحریم کننده این کشورها در آلودگی های زیست محیطی و انتشار کربن غیرقابل انکار است.

همراهی کشورهای مدعی با آمریکا در تحریم و عدم توان کشورهای تحریم شده برای کنترل انتشار کربن به دلایل اقتصادی گواه این است که با سیطره سیاست بر محیط زیست هیچ عزمی جدی برای کنترل انتشار کربن در دنیا وجود ندارد. / مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

Comments

Be the first to add a comment