✳️ رویین‌تنی در استوره‌ها
❇️ رویین تن، در واژه به چم بدنی از جنس (فلز) روی، و به زبانزد، ویژگی آسیب ناپذیری برخی قهرمانان استوره ای-حماسی است. این قهرمانان هر یک، به شوندهای ویژه ای، این نیروی فراتر از اندازه آدمی را به دست آورده اند. ولی با بودن این ویژگی آسیب ناپذیری که در دلاوری های گوناگون زندگی آنان، مایه ی پیروزی شان شده است، در پایان، از راه ویژه ای آسیب دیده اند.
رویین تنی راز قهرمان است که آشکارشدنش مایه ی شکست آنان می گردد. زمینه ساز این شکست، پیمان شکنی نزدیکان، پیامد گمراهی قهرمان یا دیگران، یا به شوند دست اندازی یک نیروی بالاتر از آدمی است.
◀️ رویین تنی نیز، در همان دغدغه بنیادین آدم در باره پایان جهان ریشه دارد. راز مرگ بر کسی روشن نیست و آرزوی بی مرگی همراه همیشگی آدم. «برتری این جستار به اندازه‌ای است که کهن ترین یادمان های ادبی به جای مانده نیز، دربرگیرنده این جستار است؛ و آن حماسه گیل‌گمش است.»(ندوشن، 49)
◀️ چاره ناپذیری مرگ، در استوره‌های بسیاری از مردمان، ویژه ی آدم نیست بلکه خدایان نیز در پایان به مرگ گردن می نهند. (استوره‌های اسکاندیناوی) پس در افسانه و راستینگی، امید هر زندگی جاوید پوچ و بیهوده است و باید تن به سرنوشت داد. (مسکوب، 24)
◀️ رویین تنی، نمودهای گوناگون در استوره‌ها و داستانها دارد. برخی قهرمانان در برابر هر گونه رخدادی آسیب ناپذیرند مگر از یک نقطه نهانی رازآمیز، که در سرنوشت آنها آسیب پذیر برجا مانده است ولی از گونه های دیگر رویین تنی نیز، در امان بودن از آسیب یک پدیده ویژه است. مانند آتش و آب و...
«در استوره‌های خاورمیانه، دور داشتن از آتش (آتش‌رویینگی) در سرگذشت ابراهیم، سیاووش و سه حکیم یهودی در کتاب دانیال بازنمود یافته است.» (یاحقی، 405)
◀️ جاودانگی به میانجی آب نیز که در استوره آب حیات و جستجوی آن بازنمود یافته، گونه دیگری از رویین تنی و آرزوی بی مرگی است.
نامدارترین قهرمانان رویین تن در استوره های جهان اسفندیار در استوره ایرانی، آشیل در یونان، زیگفرید در استوره ژرمنی، بالدر در اسکاندیناوی، شمشون سامسون در استوره یهود است.
◀️ رویین تنی را می توان والایی قهرمان حماسی-استوره ای دانست که مایه ی برتری او نسبت به جهان بیرون است. این قهرمان در سفر کمال خود به جایی می رسد که فرایند دگرگونی زاستاری نیز برکنار می ماند و بنابراین، روش فسادپذیری جهان بیرون در او ناکارآمد می گردد.
◀️ نخستین شکست قهرمان رویین تن، واپسین شکست اوست که بدرستی رویارویی با مرگ است، که رهایی از آن امکانپذیر نیست. بنابراین، پیمان شکنی، گمراهی و نیروهای بالاتر از زاستار، تنها زمینه ساز بروز این سرنوشت پایانی می گردند.
❇️ بن مایه:
محمد جعفر یاحقی، فرهنگ اسطوره‌ها(اساطیر)
محمد علی اسلامی ندوشن، داستان داستانها
شاهرخ مسکوب، پیشگفتاری(مقدمه ای) بر رستم و اسفندیار
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ رویین تن، در واژه به چم بدنی از جنس (فلز) روی، و به زبانزد، ویژگی آسیب ناپذیری برخی قهرمانان استوره ای-حماسی است. این قهرمانان هر یک، به شوندهای ویژه ای، این نیروی فراتر از اندازه آدمی را به دست آورده اند. ولی با بودن این ویژگی آسیب ناپذیری که در دلاوری های گوناگون زندگی آنان، مایه ی پیروزی شان شده است، در پایان، از راه ویژه ای آسیب دیده اند.
رویین تنی راز قهرمان است که آشکارشدنش مایه ی شکست آنان می گردد. زمینه ساز این شکست، پیمان شکنی نزدیکان، پیامد گمراهی قهرمان یا دیگران، یا به شوند دست اندازی یک نیروی بالاتر از آدمی است.
◀️ رویین تنی نیز، در همان دغدغه بنیادین آدم در باره پایان جهان ریشه دارد. راز مرگ بر کسی روشن نیست و آرزوی بی مرگی همراه همیشگی آدم. «برتری این جستار به اندازه‌ای است که کهن ترین یادمان های ادبی به جای مانده نیز، دربرگیرنده این جستار است؛ و آن حماسه گیل‌گمش است.»(ندوشن، 49)
◀️ چاره ناپذیری مرگ، در استوره‌های بسیاری از مردمان، ویژه ی آدم نیست بلکه خدایان نیز در پایان به مرگ گردن می نهند. (استوره‌های اسکاندیناوی) پس در افسانه و راستینگی، امید هر زندگی جاوید پوچ و بیهوده است و باید تن به سرنوشت داد. (مسکوب، 24)
◀️ رویین تنی، نمودهای گوناگون در استوره‌ها و داستانها دارد. برخی قهرمانان در برابر هر گونه رخدادی آسیب ناپذیرند مگر از یک نقطه نهانی رازآمیز، که در سرنوشت آنها آسیب پذیر برجا مانده است ولی از گونه های دیگر رویین تنی نیز، در امان بودن از آسیب یک پدیده ویژه است. مانند آتش و آب و...
«در استوره‌های خاورمیانه، دور داشتن از آتش (آتش‌رویینگی) در سرگذشت ابراهیم، سیاووش و سه حکیم یهودی در کتاب دانیال بازنمود یافته است.» (یاحقی، 405)
◀️ جاودانگی به میانجی آب نیز که در استوره آب حیات و جستجوی آن بازنمود یافته، گونه دیگری از رویین تنی و آرزوی بی مرگی است.
نامدارترین قهرمانان رویین تن در استوره های جهان اسفندیار در استوره ایرانی، آشیل در یونان، زیگفرید در استوره ژرمنی، بالدر در اسکاندیناوی، شمشون سامسون در استوره یهود است.
◀️ رویین تنی را می توان والایی قهرمان حماسی-استوره ای دانست که مایه ی برتری او نسبت به جهان بیرون است. این قهرمان در سفر کمال خود به جایی می رسد که فرایند دگرگونی زاستاری نیز برکنار می ماند و بنابراین، روش فسادپذیری جهان بیرون در او ناکارآمد می گردد.
◀️ نخستین شکست قهرمان رویین تن، واپسین شکست اوست که بدرستی رویارویی با مرگ است، که رهایی از آن امکانپذیر نیست. بنابراین، پیمان شکنی، گمراهی و نیروهای بالاتر از زاستار، تنها زمینه ساز بروز این سرنوشت پایانی می گردند.
❇️ بن مایه:
محمد جعفر یاحقی، فرهنگ اسطوره‌ها(اساطیر)
محمد علی اسلامی ندوشن، داستان داستانها
شاهرخ مسکوب، پیشگفتاری(مقدمه ای) بر رستم و اسفندیار
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment