تنها آرزویم این است که زمان این قدر لفت نمی‌داد. این قدر کند و فس فسی نبود و زودتر بیست سالم می‌شد، یا سی یا چهل؛ سن مردان جا افتاده مهم و معتبر.... چه احمق بودم !

می‌دانم که هیچ مرد عاقل باشعوری او را به زنی نخواهد گرفت. چون بداخلاق و از خود راضی و دیوانه است. چون مثل من فکر می‌کند و مثل من شاعر و هنرمند و خیالاتی است و من از تماشایش سیر نمی‌شوم؛ چشم‌هایم تنها او را می‌بیند و خواب‌هایم پر از خیال اوست
#دیالوگ_‌ماندگار
📽 درخت گلابی
📼 داریوش مهرجویی
⭐️ @HomeStars ⭐️

Comments

Be the first to add a comment