✳️ شب یلدا در نظر شاعران:

❇️ با نگاهی گذرا به دواوین شعرا، می‌بینیم که آنها اغلب دربارهٔ شب یلدا نظری مثبت نداشته‌ و بیشتر بر جنبه تاریک و طولانی بودن آن تمرکز می‌کرده‌اند. برخی شب یلدا را در مقابل روزِ روشن قرار می‌دهند و برخی آن را به زلف دراز معشوق مانند می‌کنند. برخی نیز آن را چاهی می‌پندارند و با این تشبیه، طولانی و تاریک بودن آن را هم‌زمان در نظر می‌گیرند:

◀️ ۱. شبی بس تاریک:

ناصرِخسرو:
قندیل فروزی به شب قدر به مسجد
مسجد شده چون روز و دلت چون شب یلدا

مسعود سعد:
شاهی که هول و کینه او بر عدوی ملک
تابنده روز را شب یلدا کند همی

سعدی:
هنوز با همه دردم امید درمان است
که آخری بود آخر شبان یلدا را

بر آی ای صبح مشتاقان اگر نزدیک روز آمد
که بگرفت این شب یلدا ملال از ماه و پروینم

جهان ملک خاتون:
ای دل مسکین برآید آفتاب روز وصل
غم مخور خوش باش کاین شب‌های یلدا بگذرد

حافظ:
صحبت حکام ظلمت شب یلداست
نور ز خورشید خواه بوکه برآید

◀️ ۲. شبی بس طولانی:

انوری:
شب محنت من ز امداد فکرت
درازی شبهای یلدا گرفته

مقامات حمیدی:
اکنون مرا که شام جوانی صبوح کرد
شبهای رنج چون شب یلدا دراز شد

خاقانی:
همه شب‌های غم آبستن روز طرب است
یوسف روز به چاه شب یلدا بینند

صائب:
روزی دل گشت از زلف دراز او مرا
آنچه بر بیمار از طول شب یلدا گذشت

می‌کند زلف دراز تو به دلهای حزین
آنچه با خسته روانان شب یلدا نکند

شد دام زیر خاک ز گرد و غبار خط
زلفی که بود از شب یلدا دراز تر

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan