‏چند وقت پیش نخست‌وزیر ژاپن گفته بود ایران برای حل بحران با آمریکا به خرد تاریخیش مراجعه کند. سخن او را نه مقامات جدّی گرفتند و نه ما. تعارفی بود خوشمان آمد و گذشتیم. اما کافی است واقعاً به تاریخ ایران و حمله مغول و غرور و بدبینی احمقانه محمد خوارزم‌شاه نگاه کنیم. بازتاب مصیبت حمله مغول در بوستان و گلستان هست. سعدی مدام به «شهریار ایرانی» تذکر می‌دهد با دشمن قوی‌پنجه در نیفت. مدارا کن. متأسفانه اکنون جنون امپراطوری عده‌ای را کور کرده است. هذیان می‌بافتند که برای اولین بار از زمان ساسانیان مرزهای ما به مدیترانه رسید. تاریخ را می‌توان خواند, برای باد شدن و کبر ورزیدن می‌توان خواند برای خردمند شدن، یاد گرفتن و فروتن شدن. قدرت حقیقی ایران همیشه معنوی و فرهنگی بوده است. ایران حتی در اوج دوران صفویه در مقایسه با امپراطوری عثمانی قدرتی متوسط بوده است. اما همیشه نفوذی معنوی داشته است. رابطه فرهنگی و مذهبی با افغانستان، عراق، و لبنان خیلی هم خوب است. اما نیمه‌مستعمره کردن آنها خطا است. ملّت‌هایی که عزّت نفس را با کبر اشتباه می‌گیرند، تحقیر خواهند شد. عزّت نفس یک ملت را به بازی نگیرید. رجزهای پوچ و توخالی نخوانید سلطان محمد خوارزم‌شاه‌های کوچک و بی‌خرد.

Babak Mina
____
@ajibzad