تقارن CP بیانگر بازتاب نوع بار و پاریته است که متعاقبا موجب تغییراتی در پادذره میشود. برای مثال وقتی ذره به پادذره تبدیل میشود بار مثبت به بار منفی تغییر مییابد. به همین ترتیب برای پاریته تغییر آینه ای در تمام محورهای مختصات است، نه دقیقا مثل آنچه برای دست چپتان در آینه اتفاق میافتد.
تغییر بار و پاریته در یک سیستم نباید تغییری در فیزیک حاکم بر آن ایجاد کند، اگر اینطور باشد میگوییم سیستم از تقارن CP پیروی میکند. اگر واقعا تفاوتی مشاهده کنیم میگوییم تقارن CP نقض شده است.
محققان در آشکارساز کامیوکانده نرخ این نوسانات در نوترینوها را پس از طی حدود سیصد کیلومتر در مجموعه تحقیقاتی شتابدهندهی پرتون در ژاپن اندازهگیری کردهاند. نه سال نتایج ارزشمند با مدلهایی که نحوهی تغییرات این ذرات در طی مسیر را پیشبینی میکنند، مقایسه شد. انبوه دادهها در این پژوهش ما را بیش از پیش مطمئن میکند که شکست آن تقارن بسیار مهم پشت نرخ نوسانات مشاهده شده در طعمهای نوترینو است. بیگنل میگوید:«این مقاله از برنامهی مشترک تیتوکی بیانگر دستاورد فنی قابل ملاحظهای است و سهم مهمی در یافتن پاسخ این پرسش داشته است.
ما هنوز هم از پاسخ پرسش چرا ماده به شکلی که امروز مشاهده میکنیم وجود دارد، فرسنگها فاصله داریم و نیاز خواهیم داشت که منتظر آزمایشهای آینده بمانیم که مشخص شود آیا این نقض تقارن خاص کمکی به توضیح خواهد کرد یا خیر. اگر اینطور نباشد شاید لازم باشد به انتظار قوانین فیزیک بسیار جدیدی بمانیم. این پژوهش در نشریه نیچر به چاپ رسیده است.