...
مثل یک قاصدک،
خسته از گرما،
پشت پرچین باغ پاییزی،
پا پی حضور بارانم.
من توان عاشقیم را
در میان کوچه‌هایی گنگ،
پشت درهای چوبی خسته،
روی دیوارهای نیم هشیار،
جایی از این شهر پر غوغا،
یادبودی نوشتم و رفتم.
روزهای تلخ شهریور
پر آشوب و دلهره شده‌اند
کاش اردیبهشت میرسید از راه
من بهار را با تو می‌خواهم.
۲۰ شهریور ۰۳
شیراز
بهاره

Comments

Be the first to add a comment