وضعیت کشور مثل یک کشتی است. در آن گروهی انگار کشتی را غصب کرده گروه دیگر را به بردگی گرفته باشند، ما موظفیم به پارو زدن همراه با توهین و شلاق. زنجیرمان کردهاند به پاروها. خودشان مشغول جنگ و دعوا با کشورهای دیگر و ناامن کردن کشور و منطقهاند، بعد منت حفاظتمان را از این ناامنی بر سر ما بردگان میگذارند و اگر بنای نافرمانی گذاشتیم در انبار اسیرمان میکنند یا میکشند و به دریا می ریزند. حفظ امنیتی که نمونه اش را هم در ساقط کردن هواپیمای خودمان دیدیم.
گروهی از بردگان در اعتراض به بردهدارها دیگر نمیخواهند پارو بزنند. در اعتراض به این محرومیت از حق و صدا. قرار است این الگویی شود برای همه ما که دیگر پارو نزنیم و کشتی را جهتی که برده دار و غاصبان دیکتهاش کردهاند پیش نبریم. این ایجاد یا تشدید افتراق نیست افتراق آن زمان که ما را به پاروها زنجیرکردند و شلاق زدند شروع شد. با لبخند زدن، غر زدن (به قول شما انتقاد) و همزمان پاروزدن و رقصیدن دور آتشی که بردهدار افروخته این رابطه تبعیض آمیز و ظلم از بین نخواهد رفت. رقصی که میخواهند با تهدید قطع جیره غذا و زندان و به زور تفنگ با جلال و جبروت بیشتری هم اجرا شود.
تحریم مناسبتهای حکومتی و کم کم مشاغل و پستهایی که کمک به این سیستم تبعیضگر است حق طبیعی ملت است برای پس گرفتن حقوق غصبشده شان. برای همردیف شدن شهروندان ایرانی. تحریم جشنواره انفعال هنرمند نیست. هنرمند کار میکند. میآفریند اما تولید خود را اسباب بازارگرمی حکومتی نمیکند که امپراطوری دروغ و تبعیض ساخته، مسوولیت پذیر نیست و هنرمند را فقط برای تبلیغ عادی بودن شرایط و استحکام جایگاه خود میخواهند. خوانش شما آقای حسینی از مفهوم رواداری، رواج گر دوزیستی و ریا و ظلم پذیری است.»
#مانا_نیستانی #دیکتاتوری_ولایت_فقیه #سقوط_هواپیما #پروازPS752 #سپاه #اعتراضات_سراسری #نه_به_جمهوری_اسلامی #۳۰دیماه۹۸ #20Jan2020
https://t.me/mananey/2699شما میتوانید فایلهای ویدیویی، صوتی و تصویری خود را از طریق سیگنال، واتساپ و تلگرام ارسال کنید.
0033 7 88 80 62 30
@irannc