«خاطرهای که از کلاسهای درس استاد ابراهیم پورداود دارم این است که با مظلومیّت و سادگی هرچه تمامتر [در سنّی نزدیک به هشتاد سالگی] میگفت: فرزندانم من مسلمانم. بعضی تهمت میزنند که من یهودیام یا میگویند من زردشتیام. من فقط حوزهٔ تحقیق و مطالعهام ایران باستان و اوستاست، وگرنه مسلمان و معتقد به قرآنم. قدر قرآن را بدانید. اگر به زیارت مشهد مقدّس میروید قدر آن بارگاه روحانی را بدانید.»
فرار از فلسفه (زندگینامهٔ خودنوشت فرهنگی)، بهاءالدّین خرّمشاهی، ص ۱۹۲ مجمع پریشانی