ملّت قاچاقچی؛ چگونه تجارت غیرقانونی آمریکا را ساخت

| مارک تورنتون

هرگاه کتابی، که به قلم یک آیوی‌لیگر* چیره‌دست نوشته شده، برای نقد و بررسی به دستم می‌رسد، خود را برای تمام فریب‌ها و نابخردی‌هایی که باید تاب بیاورم، آماده می‌کنم. با این‌حال، کتاب «ملّت قاچاقچی» پیتر آندریاس غافلگیری بسیار خوشایندی بود. درواقع، من می‌توانم این کتاب را به هر کس، که علاقه‌مند به خواندن تاریخ واقعی آمریکا و آگاهی بهتر درباره‌ی مسائل مختلف از قانونی‌شدن ماریجوانا تا اصلاحات مهاجرتی است، توصیّه کنم.

نخستین نکته درباره‌ی کتاب که باید بدان اشاره داشت این است که قاچاق در آمریکا از عهد استعمار وجود داشته و تا آینده‌ی ممکن ادامه خواهد داشت. دوم اینکه، قاچاق در طول تاریخ ما نه نقش جانبی، که نقش بسیار برجسته‌ای داشته است. درواقع، اغلب نقشی محوری در رویدادها یا فقرات مهمّ تاریخ آمریکا داشته است. سوم، قاچاق پیامد ممنوعیّت‌ها و تعرفه‌های حمایتی است و تأثیر انباشته‌ی این سیاست‌ها نیروی محرّکه‌ای برای استقرار حکومت بزرگ و دولت پلیسی در آمریکا بوده است.

آندریاس روشن می‌سازد که سیاست‌هایی که انگیزه‌های قاچاق را به‌وجود می‌آورند، غیرمنطقی، بی‌اثرند و نتایج‌شان خلاف اهداف موردانتظار است. او همچنین تصریح می‌کند که آمریکایی‌ها توسّط سیاستمداران خودفروخته، بوروکرات‌های منفعت‌طلب، شوالیه‌های اخلاق‌گرا و مطبوعات مطیع، فریب خورده‌اند تا از ممنوعیّت‌های مختلف برای سرکوب فساد حمایت کنند. و نیز جالب است بدانیم که قاچاقچیان اغلب همچون قهرمان قلمداد می‌شدند -گرچه نه از سوی اکثریّت، بلکه از طرف مصرف‌کنندگانی که این قاچاقچیان به آنان خدمت می‌کردند. بسیاری از خانواده‌های ثروتمند و برجسته در تاریخ آمریکا، از جمله چند تن از پدران بنیانگذار ما، ابتدا از طریق سود حاصل از قاچاق ثروتمند شدند.

کتاب که شامل شانزده فصل است، و به پنج بخش تقسیم شده، به‌خوبی نگارش یافته و سرشار از اطّلاعات جالب و نکات مهمّ تاریخ آمریکا است. با این‌حال، من در اینجا بر روی سه فصلی که بیشترین تخصّص را در آن‌ها دارم تمرکز می‌کنم. فصل نخست محاصره‌ی جنوب به‌دست اتّحادیّه‌ی جنگ داخلی را پوشش می‌دهد. آندریاس به‌وضوح اهمّیّت نادیده‌گرفته‌شده‌ی جنبه‌های «دریایی» جنگ و همچنین تجارت شمال-جنوب در طول جنگ، اشتباه محاسباتی بزرگ کنفدراسیون درباره‌ی کینگ‌کاتن و محاصره، و نبرد انتفاعی و عمدتاً غیرخشونت‌آمیز بین محاصره‌کنندگان و محاصره‌شکنان را توصیف می‌کند.

با این‌حال، اگرچه به‌نظر می‌رسد نویسنده از این نتیجه‌گیری مشوّش است، ولی، به‌اشتباه، هم‌نوا با بسیاری از مورّخان به این نتیجه می‌رسد که محاصره از طرف اتّحادیّه موفقیت‌آمیز بوده است. محاصره‌ها هزینه‌ها و قیمت‌های حمل‌ونقل را افزایش می‌دهند. و نیز میزان تجارت را کاهش می‌دهند. با این‌حال، قیمت‌های بالاتر، هم انگیزه‌ی سود هستند که کالاهای مهم را در گردش نگه می‌دارند، و هم انگیزه‌ای برای صرفه‌جویی‌اند. قیمت‌های بالاتر همچنین فرصت‌های رشوه را باز کرد، که سبب شد کالاها از مرز بین اتّحادیّه و کنفدراسیون در گردش باشند. بنابراین، هرگز نباید انتظار داشته باشیم که محاصره‌ها واقعاً موفّق باشند.

در مجموعه مقالاتی، که آندریاس به یکی از آن‌ها اشاره می‌کند، من و همکارانم موفّقیّت آشکار محاصره از سوی اتّحادیّه را زیر سوال برده‌ایم. در عوض، دریافتیم که زنجیره‌ای طولانی از سیاست‌های نسجیده‌ی کنفدراسیون به اجرا درآمد که مانع محاصره‌گریزی شد. این امر در قانون تجارت کنفدراسیون سال ۱۸۶۴ به اوج خود رسید. این قانون، واردات فهرست بلندبالایی از کالاهای لوکس را ممنوع می‌کرد، کنترل‌هایی را بر واردات کالاهای دیگر را اعمال می‌کرد، و نیمی از بارجای کشتی‌های محاصره‌شکنان را جهت استفاده‌ی حکومت کنفدراسیون به خدمت می‌گرفت. جای شگفتی نیست که کارآفرینان در عرصه‌ی محاصره‌شکنی بی‌درنگ و به‌طور کامل از ادامه‌ی فعّالیّت‌ها دلسرد شدند. این قانون به‌ویژه برای خدمه، که فضای کوچکی برای واردات کالاهای لوکس در اختیار داشتند، دلسردکننده بود. سودی که آن‌ها از فروش وسایل تجمّلاتی به‌دست آوردند بخش مهمّی از دستمزد آن‌ها برای شکستن محاصره بود.

فصل ممنوعیّت الکل خاصّه خوب و سرگرم‌کننده است. در طول تاریخ، ما چندین تلاش احمقانه و گزندآور را برای کنترل الکل به هر طریقی در آمریکا انجام دادیم. قابل توجّه‌ترین این تلاش‌ها، هجدهمین متمّم قانون اساسی است، که مشروبات الکلی را ممنوع کرد، و به بزرگترین اشتباه اجتماعی از روزگار برده‌داری تبدیل شد.

ادامه مطلب

✅ @karkhone