ما مصیبزدگان استبداد؛ بهیاد مسافران پرواز ۷۵۲
احسان ابراهیمی
جایی که استبداد هست، خدا پرستیده نمی شود (مهدی بازرگان)
سال ۲۰۲۰ میلادی برای ایرانیان با موجی از مصیبت و مرگ و خطر جنگ آغاز شد. ترور قاسم سلیمانی در عراق، سپس کشته شدن دستکم ۵۹ ایرانی در کرمان، ساقطکردن هواپیمای اوکراینی و کشته شدن نزدیک به ۱۷۰ انسان بیگناه، تصادف اتوبوس و کشتهشدن ۱۸ ایرانی هموطن در هفته جاری یکی از سنگینترین صدمات و تلفات و مصیبتهای جمعی ایرانیان را رقم زد، آنهم درحالی که هنوز داغ کشتهشدگان آبان ۹۸ تازه بود.
تمام این اتفاقات غمانگیز، ریشه در استبداد داخلی نظام جمهوری اسلامی و شخص ولی فقیه دارد و اگر وی را عامل اصلی این مصیبتها بدانیم نه تنها گزاف نگفتهایم، بل باید مصیبتها و مرگهای این ۴ دهه را نیز بدان بیافزاییم.
وقتی استبداد و خودکامگی و خودرایی در تمام شئون کشور اینچنین ریشه دوانده و تمام نهادها و مراکز قدرت و مدیریت کشور، جزیی بی تأثیر از بیت رهبری شدهاند، نه صدایی شنیده میشود و هر صدایی در نقد اوضاع منکوب و سرکوب میشود، هرچه میخواهد میکند و گوشش به کسی و حرفی بدهکار نیست، جز آنچه رخ داده، نمیتوان انتظار دیگری داشت.
اگر کشور سامانی دموکراتیک و کارآمد داشت، قاسم سلیمانی نامی نمیبود تا با موشک دشمن خارجی منهدم شود، تا مردمان در تشییع پیکرش به دلیل رعایت نکردن سادهترین اصول مدیریت جمعیت کشته شوند، پاسخ نظامی و موشکی لازم نمیبود تا پدافند کهنه و فرسوده روسی – کره شمالی با تکنولوژی قدیمی و دست چندم به کار بیفتد و فرزندان بیگناه و مظلوم ملت را در آسمان تهران ساقط کند. این مصیبتهای همه از ساختاری برمیآید که جز رأی و خواست و نظر یک نفر هیچ راه و نشان و مسیری وجود ندارد.
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/71758