♦️کاشان زمانی یکی از مهمترین مراکز نساجی ایران بود و شعربافی، در کنار مخملبافی و زریبافی، از صنایع نفیس و گرانبهای این شهر به شمار میرفت.
نساجی در گذشته از شاخصترین هنرهای بافتهای ایران بود و از نظر مواد اولیه، رنگرزی و مهارتهای فنی پیوندی نزدیک با قالیبافی داشت. این دو هنر در بسیاری از شهرهای ایران در کنار یکدیگر رشد کردند و استادکاران هر دو رشته دانشی مشترک دربارهٔ الیاف، رنگ و شیوههای بافت داشتند.
کاشان یکی از مهمترین مراکز این سنت بود. در کنار قالیهای مشهور شهر، شعربافان پارچههایی سبک و ظریف میبافتند؛ از نمونههای ساده گرفته تا پارچههای راهراه و چهارخانه که گاه با ظریفترین الیاف، بهویژه ابریشم، تولید میشدند.
در منابع قدیمی، واژهٔ «شَعر» به مو گفته میشد و این نام بعدها در بافندگی به نوعی پارچه اطلاق شد که با الیافی مانند مو، پشم یا ابریشم بافته میشد. شعربافی بهتدریج به یکی از شیوههای شناختهشدهٔ پارچهبافی در شهرهایی مانند کاشان تبدیل شد.
@indypersian