به لطف دور اندیشی پایه گذاران حقوق شهروندی -و همچنین به لطف تلاش همه‌ی آنهایی که با پذیرفتن خطراتش، به تثبیت و به‌کار بستن آن حقوق پرداختند- اکنون دیگر برانداختن آزادی بیان کار دشواری است. اعضای اداره‌کننده‌ی کتابخانه‌ها، اداره‌ی مهاجرت، پلیس، اف. بی. آی. و سیاستمداران جاه‌طلب که می‌خواهند به قیمت ناچیزی رای مردم را بخرند، ممکن است گاه و بی‌گاه تلاششان را [برای تخریب آزادی] بکنند، اما دیر یا زود سرکوب به مرز انفجار می‌رسد. هرچه باشد، قانون اساسی است که بر این سرزمین حکومت می‌کند، مقام‌های اجرایی به پاسداری از آن سوگند یاد کرده‌اند، و کنشگران سیاسی و مجریان قانون پیوسته در خط مقدم ایستادگی می‌کنند و تا پای مرگ از آنها پشتیبانی می‌کنند.

با این وجود، افت استانداردهای تحصیلی، کاهش شایستگی خردمندان، کاهش شور و شوق به گفتمان اساسی، هدایت جامعه در تقابل با شک‌گرایی، آزادی ما را اندک‌اندک فرسوده و حقوق شهروندی‌مان پایمال را می‌کنند. بنیانگذاران آمریکا، این را به‌خوبی دریافته بودند: «تا آن دم که حقوق اساسی بر مبنای قانون پاس داشته شود، فرمانراوایان ما امانتدارند و ما مردم هم یکپارچه‌ایم»، سخنی دیگر از توماس جفرسون.

با پایان یافتن این جنگ [انقلاب آمریکا] رو به سراشیبی خواهیم گذاشت. دیگر نیازی نخواهد بود که هر دم به مردم پناه ببریم. آنها فراموش خواهند شد، و بنابراین حقوقشان نادیده گرفته خواهد شد. حتی آنها هم خودشان را فراموش می‌کنند و غرق در یگانه استعداد مال‌اندوزی می‌شوند، و هرگز به فکر همبستگی در راستای احترام شایسته به حقوقشان بر نخواهند آمد. و باقیمانده‌های غل و زنجیرهایی که با پایان این جنگ [انقلاب آمریکا] از پایمان گسسته نخواهند شد، بلندمدتی برجا می‌مانند؛ این زنجیرهای اسارت سنگین و سنگین‌تر خواهند شد، «تا آنکه یا حقوقمان احیا شوند و یا در آشوبی سهمگین بر باد روند».

آموزش و ترویج ارزش‌های آزادی بیان و آزادی‌های دیگری که حقوق شهروندی‌مان آنها را پشتیبانی می‌کند، اینکه چه رخ می‌دهد اگر این حقوق را نداشته باشیم، و اینکه چگونه آنها را بکار گیریم و از آنها پاسداری کنیم، باید پیش‌نیازی اساسی برای یک شهروند آمریکایی باشد -و یا شهروند هر ملتی باشد، همچنین این آزادی باید تا آن اندازه گسترش یابد که چنین حقوقی دست نخورده باقی بمانند. اگر ما نتوانیم اندیشه مستقل خود را داشته باشیم، اگر ما تمایلی به پرسش گرفتن مراجع قدرت نداشته باشیم، آن‌گاه ما همچون خمیر در دست آنهایی قرار داریم که در کانون قدرت‌اند. اما اگر شهروندان تحصیل کرده و باسواد باشند و اندیشه‌های مستقل خود را شکل دهند، آنگاه آنهایی که در کانون قدرت‌اند در خدمت ما خواهند بود. در هر جامعه و کشوری باید به کودکان روش علمی و دلایل داشتن حقوق شهروندی را بیاموزیم. همراه با این آموزه‌ها نوعی نجابت و بزرگواری، فروتنی و روحیه جمع‌گرایی در فرد شکل می‌گیرد. در این دنیایی که به دلیل ویژگی‌های ما انسان‌ها توسط اهریمن تسخیر شده است، شاید این آموزه‌ها تمام آن چیزی باشند که میان ما و تاریکی سایه‌گستر قرار گرفته اند.

#جهان_در_تسخیر_اهریمن
نوشته #کارل_سیگن
ترجمه رضا شعبانی