✍ بهزاد مهرانی
شاید بپرسیم که چه شد که صدام حسین به چنان روزی افتاد که با آن وضعیت اسفبار از گودال بیرون کشیده شد؟ چرا او غرب و تهدید حملهٔ نظامی را جدی نگرفت؟ چه شد که پس از آغاز جنگ، تسلیم نشد و همچنان ادامه داد؟
صدام به بقای خود و رژیمش اهمیت بسیاری می‌داد آنچنان که حتی حاضر نشد در آن گودال با تپانچه‌ای که داشت خود را خلاص کند و به دست اشغالگران نیافتد.
ارزیابی صدام در ابتدا و پس از ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱ این بود که نه جنگ می‌شود و نه صلح. (لا حربَ ولا سِلمَ)
او سازش بین خود و امپریالیسم و صهیونیسم را بی‌معنا می‌دانست و از طرفی بر این نظر بود که غرب فقط هارت و پورت می‌کند و جنگی در نمی‌گیرد.
این ارزیابی‌اش غلط از آب درآمد و آمریکا و نیروی متحدین در سال ۲۰۰۳ به عراق حمله کردند.
صدام تسلیم نشد چرا که همهٔ تخم مرغ‌های شانس خود را در سبد "تظاهرات ضد جنگ" در جهان گذاشته بود.
او یک بار پیش از این و در جنگ اول خلیج فارس آزموده بود که پروپاگاندای رژیمش چگونه توانست غرب را از حیث تبلیغاتی شکست بدهد.
صدام پیش از آغاز جنگ همهٔ کسانی که مورد سوءظن او بودند برکنار و یا اعدام کرد.او مقاماتی را برگمارد که به آنها اعتماد کامل داشت و از آنها خواست که مراقب تسلیم‌شدن نظامی‌ها باشند و همینطور خواست کاری کنند که با آغاز جنگ، تلفات غیرنظامی عراق بالا برود. از این رو شهروندان معمولی را در نزدیکی مراکز نظامی و ساختمان‌های حزب بعث اسکان داد.
صدام بر این نظر بود که هر چه تلفات غیرنظامی بیشتر بشود، بر تعداد تظاهرات‌کنندگان ضد جنگ در سراسر جهان افزوده خواهد شد.
در واقع صدام برای ماندگاری‌اش بر سریر قدرت، بر روی "جنبش جهانی ضد جنگ" حساب ویژه باز کرده بود.
پسر بزرگ صدام، عُدَی هم مسئولیت داشت که کارزاری بزرگ برای ارعاب شهروندان عراقی به راه بیاندازد که جرات نکنند به خیابان‌ها بیایند و یا شورش کنند.
جنبش ضد جنگ اما نتوانست جان صدام و رژیمش را نجات بدهد. هر دو پسرش کشته شدند و خودش نیز چون موشی از سوراخ بیرون کشیده و اعدام شد.
➖➖➖
#MIGAwithPahlavi
🌐🌐 @PN_KFP
شاید بپرسیم که چه شد که صدام حسین به چنان روزی افتاد که با آن وضعیت اسفبار از گودال بیرون کشیده شد؟ چرا او غرب و تهدید حملهٔ نظامی را جدی نگرفت؟ چه شد که پس از آغاز جنگ، تسلیم نشد و همچنان ادامه داد؟
صدام به بقای خود و رژیمش اهمیت بسیاری می‌داد آنچنان که حتی حاضر نشد در آن گودال با تپانچه‌ای که داشت خود را خلاص کند و به دست اشغالگران نیافتد.
ارزیابی صدام در ابتدا و پس از ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱ این بود که نه جنگ می‌شود و نه صلح. (لا حربَ ولا سِلمَ)
او سازش بین خود و امپریالیسم و صهیونیسم را بی‌معنا می‌دانست و از طرفی بر این نظر بود که غرب فقط هارت و پورت می‌کند و جنگی در نمی‌گیرد.
این ارزیابی‌اش غلط از آب درآمد و آمریکا و نیروی متحدین در سال ۲۰۰۳ به عراق حمله کردند.
صدام تسلیم نشد چرا که همهٔ تخم مرغ‌های شانس خود را در سبد "تظاهرات ضد جنگ" در جهان گذاشته بود.
او یک بار پیش از این و در جنگ اول خلیج فارس آزموده بود که پروپاگاندای رژیمش چگونه توانست غرب را از حیث تبلیغاتی شکست بدهد.
صدام پیش از آغاز جنگ همهٔ کسانی که مورد سوءظن او بودند برکنار و یا اعدام کرد.او مقاماتی را برگمارد که به آنها اعتماد کامل داشت و از آنها خواست که مراقب تسلیم‌شدن نظامی‌ها باشند و همینطور خواست کاری کنند که با آغاز جنگ، تلفات غیرنظامی عراق بالا برود. از این رو شهروندان معمولی را در نزدیکی مراکز نظامی و ساختمان‌های حزب بعث اسکان داد.
صدام بر این نظر بود که هر چه تلفات غیرنظامی بیشتر بشود، بر تعداد تظاهرات‌کنندگان ضد جنگ در سراسر جهان افزوده خواهد شد.
در واقع صدام برای ماندگاری‌اش بر سریر قدرت، بر روی "جنبش جهانی ضد جنگ" حساب ویژه باز کرده بود.
پسر بزرگ صدام، عُدَی هم مسئولیت داشت که کارزاری بزرگ برای ارعاب شهروندان عراقی به راه بیاندازد که جرات نکنند به خیابان‌ها بیایند و یا شورش کنند.
جنبش ضد جنگ اما نتوانست جان صدام و رژیمش را نجات بدهد. هر دو پسرش کشته شدند و خودش نیز چون موشی از سوراخ بیرون کشیده و اعدام شد.
➖➖➖
#MIGAwithPahlavi
🌐🌐 @PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment