🔻چرا بعضی مهاجران در کشور جدید ترجیح می‌دهند سکوت کنند؟ روایت زنی اوکراینی از زندگی در مونترال

🔹 مهاجرت گاهی فقط به معنای ترک خانه و شروع زندگی در کشوری تازه نیست؛ ممکن است آدم در این مسیر، صدای خودش را هم از دست بدهد. Anna Lyhina، زنی اهل اوکراین که پس از آغاز جنگ به مونترال مهاجرت کرد، می‌گوید تازه در کانادا معنای واقعی سکوت را فهمیده است؛ سکوتی که نه از نداشتن حرف، بلکه از ناتوانی در بیان آنچه در ذهن دارد، به وجود می‌آید.

🔹 او پیش از مهاجرت، سال‌ها درباره مفهوم سکوت در ادبیات اوکراین تحقیق کرده بود و تنها چهار ماه تا پایان دوره دکترای خود فاصله داشت. موضوع رساله او آثار یک شاعر زیرزمینی اوکراینی بود که در دوران حکومت تمامیت‌خواه، درباره موضوعاتی می‌نوشت که بیان آشکارشان ممکن نبود.

🔹 اما با آغاز حمله روسیه به اوکراین، خودش نیز توانایی حرف زدن درباره آنچه تجربه می‌کرد از دست داد. او احساس می‌کرد کلمات برای توصیف آنچه اتفاق افتاده کافی نیستند. سرانجام تحصیل را رها کرد و با یک بلیت یک‌طرفه راهی مونترال شد.

🔹 او با یک کوله‌پشتی، حدود ۱۰۰ دلار و بدون آشنایی با زبان فرانسوی وارد مونترال شد. در ابتدا تصور می‌کرد مشکلش فقط ندانستن واژه‌هاست؛ اما خیلی زود فهمید مسئله عمیق‌تر است.

🔹 در زبان مادری‌اش می‌توانست شوخی کند، نظر بدهد و با انتخاب کلمات و لحن مناسب، شخصیت واقعی خود را نشان دهد. اما در زبان جدید، حتی وقتی دقیقا می‌دانست چه می‌خواهد بگوید، نمی‌توانست آن را به شکلی بیان کند که بازتاب‌دهنده شخصیت خودش باشد.

🔹 او به‌تدریج مکالمه‌ها را به تعویق می‌انداخت، پیام‌های ساده را بارها بازنویسی می‌کرد و پیش از بیان نظرش عذرخواهی می‌کرد. تصور می‌کرد تا زمانی که نتواند بدون اشتباه صحبت کند، باید سکوت کند.

🔹 تغییر نگاه او زمانی اتفاق افتاد که در مونترال با افراد بی‌خانمان داوطلبانه همکاری می‌کرد. در گفت‌وگو با این افراد متوجه شد هرکدام داستانی شنیدنی دارند؛ از تعمیر هواپیما در مولداوی و پیاده‌روی در مسافت‌های طولانی گرفته تا نوشتن ترانه و دانش گسترده درباره تاریخ. اما بسیاری از آنها تصور می‌کردند کسی به شنیدن داستان زندگی‌شان علاقه ندارد.

🔹 خانم Lyhina در این تجربه متوجه شد خودش نیز دقیقا همین احساس را داشته است؛ اینکه حرف‌هایش ارزش شنیده شدن ندارند.

🔹 او سرانجام به این نتیجه رسید که سکوت همیشه به معنای نداشتن حرف نیست؛ گاهی انسان تصور می‌کند حرف‌هایش جایی در دنیای دیگران ندارد. این سکوت ممکن است از فشارهای سیاسی، فقر، نادیده گرفته شدن، موانع زبانی یا ترس‌های شخصی ناشی شود.

🔹 خانم Lyhina می‌گوید یاد گرفته است پیش از آنکه کاملا آماده باشد صحبت کند؛ چون قرار نیست نسخه قدیمی شخصیتش ناگهان بازگردد. او اکنون در کانادا، با همان صدایی که شاید هنوز بی‌نقص نیست، تلاش می‌کند خودش باشد. 

@AtashDaily

Comments

Be the first to add a comment