برای من انسان یک مخلوق عجیبه. یک فکر غیر قابل تصور.
در انسان همه چیز هست از بالاترین تا پایین ترین. انسان تصویر خداست و در آن همه چیز هست . وقتی که هستیِ بشر خلق شد «شیطان» هم آفریده شد. بعد از اهریمن، قدیسین، پیامبران، تاریک اندیشان و در آخر «هنرمندان» آفریده شدند. همه چیز در کنار هم وجود دارند. مثل تصویر های بزرگی که دائما در حال تغییرند. به این ترتیب باید حقایق بیشماری وجود داشته باشند. نه فقط یک حقیقت که ما با حواس گنگ خود درک کنیم؛ بلکه انبوهی از «حقایق» که در پیرامون ما، درون ما و بیرون از ما وجود دارند.

اعتقاد به هرگونه محدودیت، صرفا ناشی از ترس و تعصب است. حدی وجود ندارد نه برای افکار و نه برای احساسات. هیچ حدی وجود ندارد. تنها «اضطراب» است که حدود را می سازد.





«سونات پاییزی»(۱۹۷۸)
اینگمار برگمان
@renaissancetranslate