سفرنامه خراسان:
اینجا طوس است. بزرگترین و از مهم‌ترین شهرهای خراسان. این طرف فردوسی و اخوان زیر سنگ میان باغ...یک قدم آن طرف‌تر، بیابانی است بی انتها. سر هر دو خلوت است اما دور سنگ آوازه‌خوانی شلوغ است؛ هر دو شاعر مانده‌اند آنکه به عمرش کتابی باز نکرد آنجا چه می‌کند.
' کلات نادری' با کاخ خورشید و شکل و فرم دقیقش میان کوه و سنگ‌های عظیم پنهان است اما چون سبزوار و بیهق در تعصب و سنت غوطه‌ور.
در نزدیکیش دره‌ای به نام شمخال روی خط مرزی است. در شکاف سنگ‌هایی بزرگ رودخانه‌ای پر آب در جریان‌است. نیروهای گشت‌زنی با اخطار سیل ما را از حرکت بازداشتند.
نیشابور زیباترین شهر خراسان است. نامش را می‌توان اصفهانک گذاشت...هنوز خوش آب و هوا و مهمان‌پرور. عطار، مراد مولوی با جهان ماورالطبیعه و آن طرف خیام، دشنام هر دو، جهان طبیعه. مقبره خیام‌چون‌خیمه روی یادبودش زیباترین است البته اشعارش از کار سیحون زیباترند.
ساکنینش فقط خراسانی نیستند. مقبره کمال‌الملک از همه زیباتر. کسی نمی‌داند چرا و کیست فقط عکس..آن طرف روی سنگ قبر هلموت ریترِ آلمانی کودکی داشت می‌شاشید! مجسمه‌اش خیره به مقبره زشت و خرابه عطاری که عاشقش بود.
سبزوار شهر بزرگی است اما سر ظهر قبرستانی خشک. جنبنده‌ای در خیابان نیست جز بادی گرمی. دخترانش سبزه و سفیدند. تنها خوراکی فراهم، کلوچه سبزواریست. از زنجبیل رهایی ندارند. سوغاتیم از گناباد رسیپی آش لخشک بود. با رشته‌های ورقه‌ای مثل لازانیا.. زن گنابادی گفت حبوبات کم بریز و کشک زیاد با اسفناج.
از خوزستان تا کویر و خراسان را دوبار گشته‌ام تحول در این سرزمین، خشک شدن جغرافیا نیست،کار کردن زنهاست. از خانه بیرون آمده‌اند و کار می‌کنند. عصر جدیدی است.
ادامه دارد
مهدی فاتحی
اینجا طوس است. بزرگترین و از مهم‌ترین شهرهای خراسان. این طرف فردوسی و اخوان زیر سنگ میان باغ...یک قدم آن طرف‌تر، بیابانی است بی انتها. سر هر دو خلوت است اما دور سنگ آوازه‌خوانی شلوغ است؛ هر دو شاعر مانده‌اند آنکه به عمرش کتابی باز نکرد آنجا چه می‌کند.
' کلات نادری' با کاخ خورشید و شکل و فرم دقیقش میان کوه و سنگ‌های عظیم پنهان است اما چون سبزوار و بیهق در تعصب و سنت غوطه‌ور.
در نزدیکیش دره‌ای به نام شمخال روی خط مرزی است. در شکاف سنگ‌هایی بزرگ رودخانه‌ای پر آب در جریان‌است. نیروهای گشت‌زنی با اخطار سیل ما را از حرکت بازداشتند.
نیشابور زیباترین شهر خراسان است. نامش را می‌توان اصفهانک گذاشت...هنوز خوش آب و هوا و مهمان‌پرور. عطار، مراد مولوی با جهان ماورالطبیعه و آن طرف خیام، دشنام هر دو، جهان طبیعه. مقبره خیام‌چون‌خیمه روی یادبودش زیباترین است البته اشعارش از کار سیحون زیباترند.
ساکنینش فقط خراسانی نیستند. مقبره کمال‌الملک از همه زیباتر. کسی نمی‌داند چرا و کیست فقط عکس..آن طرف روی سنگ قبر هلموت ریترِ آلمانی کودکی داشت می‌شاشید! مجسمه‌اش خیره به مقبره زشت و خرابه عطاری که عاشقش بود.
سبزوار شهر بزرگی است اما سر ظهر قبرستانی خشک. جنبنده‌ای در خیابان نیست جز بادی گرمی. دخترانش سبزه و سفیدند. تنها خوراکی فراهم، کلوچه سبزواریست. از زنجبیل رهایی ندارند. سوغاتیم از گناباد رسیپی آش لخشک بود. با رشته‌های ورقه‌ای مثل لازانیا.. زن گنابادی گفت حبوبات کم بریز و کشک زیاد با اسفناج.
از خوزستان تا کویر و خراسان را دوبار گشته‌ام تحول در این سرزمین، خشک شدن جغرافیا نیست،کار کردن زنهاست. از خانه بیرون آمده‌اند و کار می‌کنند. عصر جدیدی است.
ادامه دارد
مهدی فاتحی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment