🏝 شروع دورهی ۷۷ جشنوارهی کن🖋#حسین_معززینیا
دومین روز جشنوارهی کن در حال برگزاری است و تا اینجای کار بیش از آنکه خبرها متمرکز بر دیدهشدن فیلمی برجسته باشد، جاروجنجالها به چشم آمده.
عدهای تهدید به افشای رسواییهای گسترده (از جنس مسائل میتو) کردهاند، گروهی از کارکنان جشنواره هم میخواهند بابت درآمد ناکافی اعتصاب کنند. در کنفرانس خبری دیروز، گرتا گرویگ (رئیس هیئت داوران) وادار به موضعگیری دربارهی این اتفاق شد و گفت حامی همهی جنبشهایی از این دست است که میخواهند مقابل تبعیضها و محرومیتها بایستند.
بله، حتماً خوب است همهی ما حامی چنین جنبشهایی باشیم ولی وقتی سال گذشته با حمایت کامل شرکت تولیدکنندهی عروسکهای باربی فیلمی میسازیم که لقب پولسازترین کارگردان زن تاریخ هالیوود را عایدمان میکند و سال بعد رئیس هیئت داوران مهمترین جشنوارهی اروپایی میشویم و مقابل رسانهها از جنبشهای کارگری حمایت میکنیم، فقط بر تناقضهای دنیای عجیب امروز میافزاییم.
جنجال بعدی، انتشار اطلاعاتی از پشت صحنهی فیلم
مگالوپولیس (فرانسیس فورد کاپولا) است که بر اساس گفتوگو با آدمهایی ناشناس جمعآوری شده. فشردهاش اینکه کاپولا در حین تولید این فیلم تعادل روحی ـ روانی ـ حرفهای نداشته، ماریجوانا مصرف میکرده، نظرش را دربارهی سکانسها دائم عوض میکرده، یک شب در یکی از سکانسها هم چند بازیگر فرعی را بوسیده. این آدمهای ناشناس گفتهاند هر روز از خودمان میپرسیدیم کاپولا اصلاً فیلمسازی بلد است؟ رسانهها هم از این خبرهای زرد استقبال کردهاند و بهشکل چشمگیری همهی جزئیات را پوشش دادهاند.
احتمالاً دستاندرکاران رسانههای امروزی بیخبرند از اینکه دارند دربارهی کسی صحبت میکنند که چهلوچند سال قبل در حین تولید
اینک آخرالزمان پشت صحنهای بسیار حیرتانگیزتر از سر گذرانده بوده، آنجا هم بخش بزرگی از سرمایهی شخصیاش را صرف فیلمش کرد درست مثل الان که املاکش را فروخته تا این فیلم را به نتیجه برساند، سابقهاش در خودتخریبی بابت به نتیجه رساندن فیلمهایش خرابتر از آن است که امروز چند آدم ناشناس (اخراجیهای پروژه) بخواهند مشخص کنند از نظرشان کاپولا فیلمسازی بلد است یا نه! تأسفبار است رسانههای دنیا به دست کسانی افتاده که از هر چرندی تا این حد استقبال میکنند.
خروج محمد رسولاف از ایران و چند متن منتشرشدهاش تا این لحظه هم پالسهای لازم را به رسانهها، داوران و بقیه ارسال کرده تا پیشاپیش بدانند قرار است فیلمی شبیه
راه (ییلماز گونی) تماشا کنند.
تصمیمگیری نهایی هیئت داوران امسال (که ترکیب عجیب و غریبی دارد) وسط این اوضاع، دشوار و احتمالاً غیرمنتظره باشد.
منتظر میمانیم نوشتههای منتقدان حاضر در جشنواره منتشر شود و ارزیابی اولیهشان را از فیلمها بخوانیم و البته باید دست به دعا برداریم امسال تعداد افراد کمتری به زمان گرفتن برای محاسبهی دقیقههای دست زدن تماشاگران سالن لومییر مشغول شوند. امیدوار باشیم بالأخره روشن شده باشد ۵ دقیقه، ۸ دقیقه یا ۱۰ دقیقه دست زدن در پایان نمایش فیلم اثباتکنندهی هیچ واقعیتی نیست جز علاقه به ساعت و بازی با اعداد.
📱 @Ellinne