‏تمنای ما ایرانیان به قلم ⁧ #پسرعاقل_نوح ⁩

‏در سحرگاه روزهایی که نغمه‌های حماسی «رضاشاه روحت شاد» و «جاوید شاه» در دل متروی تهران طنین‌افکن می‌شود، این فریادها دیگر تنها شعار نیستند؛ بلکه تمنای عمیق ملتی است که با تمامی وجودشان، بازگشت به روزهای شکوه و عزت خاندان پهلوی را آرزو می‌کنند.

‏در روزهایی که صدای فریادهای «رضاشاه روحت شاد» و«جاویدشاه»در متروی تهران طنین‌انداز می‌شود تا نشان دهد که این فریادها فراتر از یک نوستالژی مطلوب میباشد و نشانگر درخواستی عمیق و آگاهانه برای بازگشت خاندان پهلوی است. آنچه شگفت‌انگیز می‌نماید، این است که اغلب این فریادها از سوی نسلی سر می‌دهد که دوران پهلوی را تجربه نکرده‌اند، اما با تمام وجود به آن عشق می‌ورزند. این عشق ریشه‌ای عمیق در قلب و جان ایرانیان دارد که با گذر زمان نه‌تنها کم‌رنگ نشده، بلکه روزبه‌روز استوارتر شده است.

‏نکته ی مهم:
‏جمهوری اسلامی، با تکیه بر منابع عظیم نفتی طی نیم‌قرن گذشته، و بهره‌گیری از ابزارهای قدرتمند پروپاگاندا، کتاب‌های درسی، تریبون‌های رسمی مجلس و ائمه جمعه، لابی ها مختلف برون مرزی،تزریق مالی به گروه‌های وابسته، و نمایش دروغین از پهلوی ها، تلاشی گسترده برای کم‌رنگ کردن محبوبیت خاندان پهلوی به کار بست که با این حال، این تلاش‌ها نه‌تنها به نتیجه نرسیده، بلکه به مسلما در برابر عزم و اراده مردم برای احیای ارزش‌های پهلوی ناکام مانده است. عشق به پهلوی‌گری، همچون درختی تنومند، در خاک فرهنگ و تاریخ ایران ریشه دوانده و هیچ
‏اتفاقی نتوانسته آن را از جا بکند.
‏در همین راستا، تنها دو روز پس از نشست احزاب یک‌نفره ،گروه های مفلس و در اسلو و طرح‌هایی برای تجزیه ایران توسط نهادهای وابسته به منابع مالی جمهوری اسلامی و ارگانهای خارجی، بار دیگر فریادهای «رضاشاه روحت شاد» در خیابان‌ها برخاست. این امر نشان‌دهنده آن است که مردم، با وجود تمام فشارها و تبلیغات، همچنان به هویت ملی و میراث پهلوی پایبندند. حال، این سؤال پیش می‌آید: چرا این عشق پایدار باقی مانده؟
‏و آیا ناتوانی جمهوری اسلامی طی نیم قرن در سرکوب این خواست واقعی، خود گواهی بر عمق ریشه‌های تاریخی و فرهنگی نا گسستنی و عدم درخواست حضور هیچ جریانی بجز خاندان پهلوی نیست؟
‏پ ن:
‏تصاویر توسط تیم رادیو مشروطه مات شده.