🌀اینجا تبعیض جنسیتی وجود ندارد!

شام غریبان امام حسین است و ما برای برنامه‌ی «شام عیاران» و اعتراض به اعتیاد فراگیر و کمک به انسان‌هایی که هستی و هویتشان اسیر افیون گردیده و دود شده به یکی از روستاهای اطراف شهریار آمده‌ایم. وارد خانه‌ای شده‌ایم. از بدو ورود چشمانم می‌سوزد و سرم گیج می‌رود. با دیدن پایپ‌های چیده شده کنار هم در اتاق بغلی، که از همین‌جا پیداست، حدسم به یقین مبدل می‌شود که صحبت از زندگی شیشه‌ای است که به تلنگری می‌شکند؛ اما مخاطب ما در این خانه پدر خانه نیست. پدری اصلا نیست. مخاطب، مادر خانه است؛ زنی با چهار فززند. یک دختر نوجوان و سه پسر...نگاهم سمت دختر نوجوان می‌رود. پر از شور و هوش به نظر می‌رسد. دختران این محل هیچ تفریحی ندارند. هیچ جایی برای جوانی و تخلیه نیست. اگر پسرها می‌توانند در یک زمین خاکی حتی با یک توپ پلاستیکی ساعت‌ها بازی کنند، دخترها آن را هم ندارند حتی...اما فرصت‌ها در اینجا برای گرایش به اعتیاد برابر است. اینجا همه برابرند. زنان هم به اندازه‌ی مردان فرصت افیونی شدن دارند و در راه، دختر جوانی می‌گوید که فکری هم برای دختران دانشجوی هم‌سال من کنید که مصرف گل برایشان مثل نقل و نبات شده...خیلی تعجب نمی‌کنم. دختران جوانی که حتی یک تفریح ساده و سالم برایشان تا پای جان هزینه دارد در فرصت اعتیاد با پسرها برابرند.

🆔 @imamalisociety