سید حسینی، خمینی و خامنه ای، چه بلایی سر مردم ایران آوردند؟
قبل ازانقلاب قراردادی با شرکت «ستیران» فرانسه امضا شده بود برای مطالعات بوم زیستی (سند آمایش سرزمین)
طرح آمایش سرزمین شرکت «ستیران» در سال {1347} شروع شد و درسال {1353} تحویل داده شده که افق آن {25} ساله و تا سال {1378} بود.
نکته‌ای که دراین طرح به درستی به آن توجه شده بود این بود که ایران کشوری خشک است و در فلات مرکزی به منابع آب پایدار دسترسی ندارد و همچنین با این فرض و با توجه به موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک ایران و همچنین داشتن ذخایرعظیم نفت وگاز درجنوب ایران جمعیت ایران در پایان طرح یعنی سال { 1378 } کلاً { 50 } میلیون پیش بینی شده بود و قراربود از این {50} میلیون جمعیت {25} میلیون آن در سواحل شمالی خلیج فارس (سواحل مکران) مستقر شوند.
در این طرح گفته شده بود دلیل این استقرار اولاًموقعیت ترانزیتی مرزهای آبی ایران در خلیج فارس و ثانیاً دسترسی به آب فراوان و پایدار اقیانوس هند به خصوص برای سیستم سرمایشی صنایع که این چنین آبی در داخل سرزمین ایران برای صنایع آب بَر وجود ندارد، ثالثاً وجود انرژی در پهنه سواحل ایران درخلیج فارس است و مضافاً قرارشد که سالانه در سواحل مکران {100} میلیون تن محصول (کشاورزی، صنعتی ) تولید شود.
درطرح آمایش سرزمین،همچنین گفته شده بود که { 25 } سال بعد ازسال {1378} و درصورت تحقق اهداف میتوان { 25 } میلیون نفر دیگر را در این سواحل مستقر کرد و کلاً { 50 } میلیون نفر را در این سواحل استقرار داد.
درحال حاضرجمعیت کل مناطق ساحلی خلیج فارس به ۲ میلیون نفر هم نمی رسد (شرکت ستیران فرانسه) معتقدبود همه فعالیت های صنعتی باید در این سواحل مستقر شوند، خودروسازیها در کنار ساحل استقرار یابند وحدوداً {100} میلیون تن ظرفیت تولید در این منطقه پیش بینی کرده بودند که {15} میلیون تن آن در شعاع {25} کیلومتری بندرعباس مستقر می شد.
{ 2 } میلیون تن از آن { 15 } میلیون تن، همان فولاد بندرعباس بودکه بعداز انقلاب رژیم جمهوری اسلامی به منطقه (مبارکه اصفهان) منتقل کرد.
هرنوع فعالیت صنعتی که تصور کنید در آن منطقه دیده شده بود؛ این طرح هم به دنبال استقرار فعالیت در آن منطقه بود و هم استقرار جمعیت که اگر محقق شده بود شهرهای جنوب ایران وضعیت به مراتب بهتر از امارات می داشتند و بزرگترین سرمایه گذاری خارجی در کل منطقه خلیج فارس صورت می گرفت و تمام استانهای جنوبی ایران در خدمات مولد، صنایع پیشرفته، کشاورزی مدرن و گلخانه‌ای رکورد دار جهان می شدند.
طرح آمایش سرزمین «ستیران»که در واقع طرح محرومیت زدایی از کشور و به ویژه مناطق جنوبی ایران بود ولی شوربختانه بعداز انقلاب به دلیل ناآگاهی و عدم اطلاعات کافی و ناکارآمدی مسئولینی در جمهوری اسلامی برای کشور به صورت دیگری رقم خورد .
سرمایه گذاری های انجام شده همه و همه به دست فراموشی سپرده شد و به دستور مافیای جهانی متاسفانه جمهوری اسلامی از روی نابخردی وبخشی نگری نمایندگان ومسئولین بی مسئول، اجرای این طرح ها و پروژه ها را خیانت به ایران می دانستند و با انقلابیگری دستوری، یک توسعه کاملاً نامتوازن را در کشور شکل دادند و آب بر ترین صنایع را در خشکترین استانها مانند ( اصفهان، یزد، کرمان، خراسان رضوی، سمنان و….) به خدمت گرفتند.
نتیجه این خیانت بعد از {43} سال کاملاً مشخص است!
توسعه نامتوازن موجب شد از سال {1357} تاکنون بیش از {50%} وسعت جنگلهای هیرکانی شمال ایران را از دست بدهیم و نابود شوند.
طی { 25 } سال اخیر میزان {4,000,000} هکتار از اراضی مستعد کشاورزی ایران عمدتاً توسط سپاه دچار تغییر کاربری شده و غالباً تبدیل به ویلاسازی و منبع درآمد شده اند.
کشاورزی در ایران رو به نابودی رفت و همین توسعه نامتوازن موجب شد (دریاچه ارومیه) کلاً خشک شود و (تالاب گاوخونی) تبدیل به کانون ریزگرد شود و هزاران مصیبت دیگر که دامان این سرزمین را گرفت!
✍🏼حمید رضا رمضانی ( کارشناس ارشد آب دماوند )
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
قبل ازانقلاب قراردادی با شرکت «ستیران» فرانسه امضا شده بود برای مطالعات بوم زیستی (سند آمایش سرزمین)
طرح آمایش سرزمین شرکت «ستیران» در سال {1347} شروع شد و درسال {1353} تحویل داده شده که افق آن {25} ساله و تا سال {1378} بود.
نکته‌ای که دراین طرح به درستی به آن توجه شده بود این بود که ایران کشوری خشک است و در فلات مرکزی به منابع آب پایدار دسترسی ندارد و همچنین با این فرض و با توجه به موقعیت ژئوپلتیک و ژئواستراتژیک ایران و همچنین داشتن ذخایرعظیم نفت وگاز درجنوب ایران جمعیت ایران در پایان طرح یعنی سال { 1378 } کلاً { 50 } میلیون پیش بینی شده بود و قراربود از این {50} میلیون جمعیت {25} میلیون آن در سواحل شمالی خلیج فارس (سواحل مکران) مستقر شوند.
در این طرح گفته شده بود دلیل این استقرار اولاًموقعیت ترانزیتی مرزهای آبی ایران در خلیج فارس و ثانیاً دسترسی به آب فراوان و پایدار اقیانوس هند به خصوص برای سیستم سرمایشی صنایع که این چنین آبی در داخل سرزمین ایران برای صنایع آب بَر وجود ندارد، ثالثاً وجود انرژی در پهنه سواحل ایران درخلیج فارس است و مضافاً قرارشد که سالانه در سواحل مکران {100} میلیون تن محصول (کشاورزی، صنعتی ) تولید شود.
درطرح آمایش سرزمین،همچنین گفته شده بود که { 25 } سال بعد ازسال {1378} و درصورت تحقق اهداف میتوان { 25 } میلیون نفر دیگر را در این سواحل مستقر کرد و کلاً { 50 } میلیون نفر را در این سواحل استقرار داد.
درحال حاضرجمعیت کل مناطق ساحلی خلیج فارس به ۲ میلیون نفر هم نمی رسد (شرکت ستیران فرانسه) معتقدبود همه فعالیت های صنعتی باید در این سواحل مستقر شوند، خودروسازیها در کنار ساحل استقرار یابند وحدوداً {100} میلیون تن ظرفیت تولید در این منطقه پیش بینی کرده بودند که {15} میلیون تن آن در شعاع {25} کیلومتری بندرعباس مستقر می شد.
{ 2 } میلیون تن از آن { 15 } میلیون تن، همان فولاد بندرعباس بودکه بعداز انقلاب رژیم جمهوری اسلامی به منطقه (مبارکه اصفهان) منتقل کرد.
هرنوع فعالیت صنعتی که تصور کنید در آن منطقه دیده شده بود؛ این طرح هم به دنبال استقرار فعالیت در آن منطقه بود و هم استقرار جمعیت که اگر محقق شده بود شهرهای جنوب ایران وضعیت به مراتب بهتر از امارات می داشتند و بزرگترین سرمایه گذاری خارجی در کل منطقه خلیج فارس صورت می گرفت و تمام استانهای جنوبی ایران در خدمات مولد، صنایع پیشرفته، کشاورزی مدرن و گلخانه‌ای رکورد دار جهان می شدند.
طرح آمایش سرزمین «ستیران»که در واقع طرح محرومیت زدایی از کشور و به ویژه مناطق جنوبی ایران بود ولی شوربختانه بعداز انقلاب به دلیل ناآگاهی و عدم اطلاعات کافی و ناکارآمدی مسئولینی در جمهوری اسلامی برای کشور به صورت دیگری رقم خورد .
سرمایه گذاری های انجام شده همه و همه به دست فراموشی سپرده شد و به دستور مافیای جهانی متاسفانه جمهوری اسلامی از روی نابخردی وبخشی نگری نمایندگان ومسئولین بی مسئول، اجرای این طرح ها و پروژه ها را خیانت به ایران می دانستند و با انقلابیگری دستوری، یک توسعه کاملاً نامتوازن را در کشور شکل دادند و آب بر ترین صنایع را در خشکترین استانها مانند ( اصفهان، یزد، کرمان، خراسان رضوی، سمنان و….) به خدمت گرفتند.
نتیجه این خیانت بعد از {43} سال کاملاً مشخص است!
توسعه نامتوازن موجب شد از سال {1357} تاکنون بیش از {50%} وسعت جنگلهای هیرکانی شمال ایران را از دست بدهیم و نابود شوند.
طی { 25 } سال اخیر میزان {4,000,000} هکتار از اراضی مستعد کشاورزی ایران عمدتاً توسط سپاه دچار تغییر کاربری شده و غالباً تبدیل به ویلاسازی و منبع درآمد شده اند.
کشاورزی در ایران رو به نابودی رفت و همین توسعه نامتوازن موجب شد (دریاچه ارومیه) کلاً خشک شود و (تالاب گاوخونی) تبدیل به کانون ریزگرد شود و هزاران مصیبت دیگر که دامان این سرزمین را گرفت!
✍🏼حمید رضا رمضانی ( کارشناس ارشد آب دماوند )
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment