وضع ایران را پرسید که در خارج همه جور صحبت می شود، ممکن است تو نظر روشنی به من بدهی؟ گفتم: البته. بعد استحکام وضع ایران را برای او تشریح کردم که فعلاً کشاورز و کارگر که استخوان بندی اجتماعی ما را تشکیل می دهند صد در صد از وضع خودشان راضی هستند (به دلیل مالک شدن کشاورز و امتیازات فوق العادۀ کارگران که تشریح کردم). بورژوازی با پول زیادی که در دسترس دارند راضی است. صنعتگران راضی هستند و برنامۀ اعلیحضرت همایونی یک سوسیالیسم تند و عدالت اجتماعی مطلق به علاوه{مشارکت} participation اکثریت در عموم کارهاست که به شدت تعقیب می شود و عوض شدنی هم نیست. بنابراین ناراضی خیلی کم داریم. چند گران فروش یا چند دانشجو که معلوم نیست سرشان برچه بالینی است داد و فریاد می کنند. ما اهمیتی نمی دهیم و شما تسلیم آنها هستید. آیا این معنی دارد که یک وزیرخارجۀ انگلیس به عنوان رعایت جناح چپ حزب خودش به یک کشور اروپایی به این شدت حمله کند؟ گفت فلان کس، راست می گویی، ولی چه باید{کرد}؟ {سیاست پیشه گان} politicians اینطور هستند. گفتم: فرق کشور من با شما این است که ما گرفتار {سیاست پیشه گان} politicians نیستیم و کار ما در دست یک {دولت مرد} statesman بزرگی است.
🖕گفتگوی معاون سابق وزارت خارجۀ انگلیس با وزیر دربار🖕