یداست که در کلام اوبرخلاف پادشاهان آن دوران بارقه هایی از اندیشه هاي نو و متفاوت به چشم میخورد ؛
همچون تقدیس آزادی ، عدالت ، رواداری و مدارا . هرچند ما نتوانیم صدور چنین سخنان از زبان یک پادشاه را دلیل بر عدالت واقعی او بدانیم اما همین قدر میتوانیم دریابیم که برای کوروش ،حداقل در گفتار ،ارزش های مترقی وجود داشته است ؛ نکته ای که اورا از دیگر حاکمان آن دوران متمایز میکند ؛ حاکمانی که علنا به کشتار افتخار میکردند و به بردگی بردن زنان و کودکان را در شعرها و چکامه ها و رجز ها اسباب افتخار میدانستند.