🌿تاریخ، خندیدن به شکوهِ خاستگاه‌ها را یاد می‌دهد. خاستگاهِ رفیع و ازلی ابدی، «مصداقی متافیزیکی است که در این باور آشکار می‌شود که در آغازِ همهٔ چیزها، آنچه گرانبهاترین و اساسی‌ترین است، یافت می‌شود!»
🔸ما دوست داریم تصور کنیم که چیزها در آغازشان کامل بوده‌اند؛ و از دستانِ خالق در روشنایی بی‌سایهٔ نخستین بامداد، درخشان بیرون آمده‌اند! خاستگاه برای ما همواره پیش از هبوط، پیش از بدن، پیش از جهان و زمان است؛ خاستگاه در کنار خدایان است، و برای حکایت کردنِ آنان!
🔺اما آغازِ تاریخی، فرودستانه است! نه در معنای فروتنانه یا محتاطانه، بلکه در معنای مضحک و مناسب برای شکستن تمام خودپسندی‌ها: «با نشان دادن تولد الهی انسان، درصدد بودیم احساس فرمانروایی انسان را برانگیزیم. این راه اکنون منع شده است؛ چون در دروازهٔ آن میمون ایستاده است!»
انسان با درآوردن شکلکِ آنچه بعداً می‌شد، آغاز کرد؛ زرتشت هم میمونی دارد که در پس او می‌جهد و دامن ردایش را می‌کشد!
✍️#میشل_فوکو
📙 مقالهٔ نیچه
📝 ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان
🌿📚
@artperception
🔸ما دوست داریم تصور کنیم که چیزها در آغازشان کامل بوده‌اند؛ و از دستانِ خالق در روشنایی بی‌سایهٔ نخستین بامداد، درخشان بیرون آمده‌اند! خاستگاه برای ما همواره پیش از هبوط، پیش از بدن، پیش از جهان و زمان است؛ خاستگاه در کنار خدایان است، و برای حکایت کردنِ آنان!
🔺اما آغازِ تاریخی، فرودستانه است! نه در معنای فروتنانه یا محتاطانه، بلکه در معنای مضحک و مناسب برای شکستن تمام خودپسندی‌ها: «با نشان دادن تولد الهی انسان، درصدد بودیم احساس فرمانروایی انسان را برانگیزیم. این راه اکنون منع شده است؛ چون در دروازهٔ آن میمون ایستاده است!»
انسان با درآوردن شکلکِ آنچه بعداً می‌شد، آغاز کرد؛ زرتشت هم میمونی دارد که در پس او می‌جهد و دامن ردایش را می‌کشد!
✍️#میشل_فوکو
📙 مقالهٔ نیچه
📝 ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان
🌿📚
@artperception
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment