▪️سلب اعتماد
▪️ستگادین | سهشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲
اگر یک جوراب روی سر خود بکشید و وارد بانک شوید، احتمالن دستگیر خواهید شد.
آن طور که ما جامعهی مدنی را میشناسیم، وابسته به «هویت و مسئولیتپذیری» است. هرکس مسوول عواقب کار خودش است. این الزام به داشتن هویت، منجر به پویایی بازار آزاد میشود که ما آن را اعتماد مینامیم.
حتی شرکتها که انسان نیستند ولی به تازگی امتیازات زیادی به آنها داده شده است، گهگاه مجبورند تاوان سوءاستفاده از اعتماد ما را بپردازند.
اما وقتی ایمیل، مقاله، صدا و تعاملات نه از طرف یک شخص بلکه از جانب انبوهی از رباتهای هوش مصنوعی است، چه اتفاقی میفتد؟...
[از سوی دیگر، مردم واقعاً از
هوش مصنوعی رایگان در این وبلاگ به خوبی استفاده می کنند و تاکنون که بسیار قابل اعتماد عمل کرده است.]
هنگامی که اینترنت شروع به تضعیف روابط بین فردی ما کرد، ما برای کشف واقعیت به نامهای تجاری یا سرنخها تکیه کردیم. ما کپچا [ برنامه یا سیستم کامپیوتری که برای تشخیص ورودی انسان از ماشین طراحی شده است] و فیلترهایی اختراع کردیم تا بفهمیم چه کسی یا چه چیزی قابل اعتماد و صادق است.
ولی اعتمادِ بیچون و چرا دیگر به درد نمیخورد. کلاهبرداران خودخواه یکی از اولین برندگان بزرگ در مسابقهی هوش مصنوعی خواهند بود. زیرا آنها از سیستمهایی سوءاستفاده میکنند که براساس ایدههای سنتی «هویت و مسئولیتپذیری» ساخته شدهاند.
بعد از این چه باید کرد؟
زمان خوبی برای جدیگرفتن این سوال است.
.