✍✍
تحریم، پیامدِ این حکومتِ غیرعادی است؛ چنانکه این همهگیری و مرگِ کرونا هم نتیجهی چنین حکومتی است.
اگر پنهانکاری، تبعیض، بیمسئولیتی و دروغ نبود، با این سرانهی امکاناتِ مراقبتی و درمانی احتمالاً در بدترین شرایط مانند همسایههایمان بودیم.
👈 تحریم واقعیتها را پنهان نمیکند.
اینکه ج.ا در زمینههای
بهداشت، آموزش، رسانه، اقتصاد، بانکداری،
توزیع ثروت، اشتغال، خانواده، مشارکت عمومی،
تامین اجتماعی و رفاه عمومی
هیچ الگویی در ۴دهه تولید نکرده است را
نمیتوان به دشمنان (جنی و انسی) و تحریمها نسبت داد.
در کشوری که چنددهه مشکل جدی مسکن داشته
و "زمین" در اختیار دولت است
و تفاوت قیمت احداث یکمترمربع خانه در یک شهر ۵هزار نفری و شمال تهران
-تقریباً- به قیمت زمین و پرداختها به نهادهای دولتی مربوط است
و هنوز مشکل جدیِ مسکن باقی مانده است،
نمیتوان مشکلات را به تحریمهای اخیر بست.
در کشوری که بهطور میانگین بیش از ۴۰درصد درآمد در اختیار دولت بوده است
و ۵۰درصد جمعیت کمدرآمدتر بهاندازه ۱۰درصد پردرآمدتر هم درآمد نداشتهاند،
نباید تحریم را مسئلهاش بداند.
نبودِ هیچ طرحی برای "توانمندسازی" گروههای آسیبپذیر
یا یک عدالت اجتماعی ربطی به تحریم ندارد.
👈 این خاصیتِ این نظام بوده است که از ابتدا با تقسیم مردم به خودی و غیرخودی،
اکثریتِ مردم را فرودستانی غیرخودی
در خدمتِ امنیت و برخورداریِ خودیهای فرداست قرار داده است.
👈 البته تحریم به همه آسیب میزند،
ولی گویا خودیهای فرداست
و حقوقبگیرانِ اپولوژیست بیشتر ناراضیاند.
حالا جامعهی ما دارد متوجه میشود که مشکلاتش را باید در همینجا ببیند.
متوجه شده که با چرخشِ محدودِ قدرت بین گروهها و احزابِ خودی
مشکلات ایران حل نمیشود
و باید ساختارهای بیمار دگرگون شود.
این
بیداری عمومی و این دگرگونی در باور و آگاهی
در پیِ
درد و رنج عمومی بهدست آمده است.
MajidTavakoli