رمان به مثابه خیابان
گزارش رونمایی رمان جنون دونفره
[جنون دونفره قرمز]
[عکس ۴ ]
مراسم رونمایی رمان «جنون دونفره» نوشتة مهدی فاتحی روز پنج‌شنبه ۲۷ شهریور در موئسسه و نشر هفت اقلیم (ناشر کتاب) با حضور مهسا محبعلی، مصطفی انصافی، صالح تسبیحی و نویسنده کتاب و مهمانانی از اهالی ادبیات و هنر برگزار شد.
* داستان حلقه پراکنده‌شده
در ابتدای این رونمایی مهسا محبعلی دربارة سابقة ادبی مهدی فاتحی و کتاب‌هایش صحبت کرد و از حلقة ادبی‌ای گفت که در دهة هشتاد او به همراه امیرحسین خورشیدفر، پیمان اسماعیلی، امیراحمدی آریان، فرشته احمدی، حامد حبیبی و مهدی فاتحی داشتند و جریان مستقل و جدی ادبیات این دوره را تشکیل دادند جمعی که هر چند بعدها با حوادث اجتماعی و تاریخی از هم جدا شدند و هر یک به گوشه‌ای از جهان پناه بردند ولی هنوز جریانی زنده و پویاست. او داستان انتشار و مصائبی را که تا به امروز بر سر راه انتشار کتاب «جنون دو نفره» صورت گرفت، یک داستان مستقل دانست و گفت: «با توجه به این‌که رونمایی کتاب است و ممکن است هنوز برای دوستان متن خوانده شده‌ای نباشد ولی قطعا متن‌های مهدی فاتحی را در مقالات، ترجمه‌ها، روزنامه، کارهای کودکانش و کارهای دیگرش در فضای مجازی و هر کجایی که منتشر شده دنبال کرده‌اید. من هدفم این است که جوری حرف بزنم که بتوانیم کسانی که کتاب را هم نخوانده‌اند مشتاق کنیم به خواندن آن.» مهسا محبعلی در ادامه دربارة نوع ادبیات شکل گرفته آشپزخانه‌ای و انحرافی دهة هشتاد صحبت‌های مفصلی داشت و رمان فاتحی را در آن دوره رمانی متفاوت خواند و از ویژگی‌های زنانه، تکنیک داستانی و توانایی‌اش در شخصیت‌پردازی داستان گفت: «رمانی که گاهی مرا یاد آئورا و گاهی پاریس جشن بیکران و جاودانگی کوندرا می‌انداخت. اما امر مهم در این رمان شیوه روایت سیال، بدون مرکز و طبقه‌بندی است که جذابیت ویژه‌ای به کار می‌دهد. شیوه‌ای که در منطق مکالمه‌ای باختین از آن حرف می‌زند.» او در ادامه دربارة آن‌چه گره بدن بیولوژیک و بدن پدیدارشناختی، بدنی که مواجه می‌شود به قرارداد در این رمان است پرداخت و گفت: «زیرمتنی که کریستوا از بدن می‌گوید در این رمان دیده می‌شود.» هم‌چنین از رویکرد تاریخی متن و آن‌چه سفیدخوانی در متن است نام برد و گفت خواننده این رمان تنها آن‌چه از آن گفته شده را نمی‌خواند بلکه آن‌چه را که نگفته یا نمی‌توانسته بگوید در نثر و زبانش به شکلی برای خواننده مخفی گذاشته تا دریابد.
* مصائب انتشار یک رمان
مهدی فاتحی، نویسنده کتاب نیز با معرفی مجموعه‌ای حدود پانزده جلد کتاب داستان و مقالات منتشر شده‌اش از موانعی که بر سر راه انتشار این رمان و رمان‌های دیگرش و همینطور نویسندگان و جمع ادبی‌شان ایجاد شد حرف زد: «من سال ۵۷ در آبادان به دنیا آمدم و چند سال بعد جنگ‌زده و ویران به تهران آمدیم و تا امروز اینجا ساکنم. من هم مثل بقیة حلقه دوستان نسلی که مهسا نام برد از فکر مهاجرت تا رفتن و برگشتن را تجربه کرده‌ام اما قصه این رمان قصه همین تهران است. از حدود سال ۸۳ با دو مجموعه داستان که منتشر کردم وارد این وادی شدم و تا امروز ادامه دادم. داستان «جنون دونفره» یا «ورق‌بازها» حدود سال ۸۶ کامل شد و اولین کسی که این رمان را خواند از دوستان صاحب‌نظر و عزیزم مهسا محبعلی بود که همیشه از نظراتش بهره برده‌ام. کتاب را آن سال با نشر چشمه و مروارید رد شد و حس کردم پلی بین من و مخاطبم، بین من و خانه‌ام خراب شده و به تبعید رفته‌ام اما ادامه دادم.»
فاتحی در ادامه دربارة چگونگی شروع این رمان گفت: «داستان «جنون دونفره» از تماشای یک نقاشی در خانه‌ام شکل گرفت. ورق‌بازهای سزان. نقاشی که سی سال است در خانه‌ام به دیوار است. دو مردی که بدون هیچ خیالی در کافه‌ای در حال نوشیدن و ورق‌بازی و دودکردن هستند. این تصویر گره خورد با خاطرات و تجربه‌های زندگی خودم؛ در روزنامه‌نگاری، روابط، دوستان و زندگی که نداشته‌ام. مهم‌ترین چیزی که نویسنده را به نوشتن وادار می‌کند ناکامی است. آن زندگی که می‌خواهی نداری و یا آن را می‌سازی یا در هنرت جلوه‌گر می‌کنی در جهانی که این بار از آن توست. «جنون دونفره» داستان همین رفاقت‌هاست آن هم در دل تاریخ و شهری که آرام و قرار ندارد.»
گزارش رونمایی رمان جنون دونفره
[جنون دونفره قرمز]
[عکس ۴ ]
مراسم رونمایی رمان «جنون دونفره» نوشتة مهدی فاتحی روز پنج‌شنبه ۲۷ شهریور در موئسسه و نشر هفت اقلیم (ناشر کتاب) با حضور مهسا محبعلی، مصطفی انصافی، صالح تسبیحی و نویسنده کتاب و مهمانانی از اهالی ادبیات و هنر برگزار شد.
* داستان حلقه پراکنده‌شده
در ابتدای این رونمایی مهسا محبعلی دربارة سابقة ادبی مهدی فاتحی و کتاب‌هایش صحبت کرد و از حلقة ادبی‌ای گفت که در دهة هشتاد او به همراه امیرحسین خورشیدفر، پیمان اسماعیلی، امیراحمدی آریان، فرشته احمدی، حامد حبیبی و مهدی فاتحی داشتند و جریان مستقل و جدی ادبیات این دوره را تشکیل دادند جمعی که هر چند بعدها با حوادث اجتماعی و تاریخی از هم جدا شدند و هر یک به گوشه‌ای از جهان پناه بردند ولی هنوز جریانی زنده و پویاست. او داستان انتشار و مصائبی را که تا به امروز بر سر راه انتشار کتاب «جنون دو نفره» صورت گرفت، یک داستان مستقل دانست و گفت: «با توجه به این‌که رونمایی کتاب است و ممکن است هنوز برای دوستان متن خوانده شده‌ای نباشد ولی قطعا متن‌های مهدی فاتحی را در مقالات، ترجمه‌ها، روزنامه، کارهای کودکانش و کارهای دیگرش در فضای مجازی و هر کجایی که منتشر شده دنبال کرده‌اید. من هدفم این است که جوری حرف بزنم که بتوانیم کسانی که کتاب را هم نخوانده‌اند مشتاق کنیم به خواندن آن.» مهسا محبعلی در ادامه دربارة نوع ادبیات شکل گرفته آشپزخانه‌ای و انحرافی دهة هشتاد صحبت‌های مفصلی داشت و رمان فاتحی را در آن دوره رمانی متفاوت خواند و از ویژگی‌های زنانه، تکنیک داستانی و توانایی‌اش در شخصیت‌پردازی داستان گفت: «رمانی که گاهی مرا یاد آئورا و گاهی پاریس جشن بیکران و جاودانگی کوندرا می‌انداخت. اما امر مهم در این رمان شیوه روایت سیال، بدون مرکز و طبقه‌بندی است که جذابیت ویژه‌ای به کار می‌دهد. شیوه‌ای که در منطق مکالمه‌ای باختین از آن حرف می‌زند.» او در ادامه دربارة آن‌چه گره بدن بیولوژیک و بدن پدیدارشناختی، بدنی که مواجه می‌شود به قرارداد در این رمان است پرداخت و گفت: «زیرمتنی که کریستوا از بدن می‌گوید در این رمان دیده می‌شود.» هم‌چنین از رویکرد تاریخی متن و آن‌چه سفیدخوانی در متن است نام برد و گفت خواننده این رمان تنها آن‌چه از آن گفته شده را نمی‌خواند بلکه آن‌چه را که نگفته یا نمی‌توانسته بگوید در نثر و زبانش به شکلی برای خواننده مخفی گذاشته تا دریابد.
* مصائب انتشار یک رمان
مهدی فاتحی، نویسنده کتاب نیز با معرفی مجموعه‌ای حدود پانزده جلد کتاب داستان و مقالات منتشر شده‌اش از موانعی که بر سر راه انتشار این رمان و رمان‌های دیگرش و همینطور نویسندگان و جمع ادبی‌شان ایجاد شد حرف زد: «من سال ۵۷ در آبادان به دنیا آمدم و چند سال بعد جنگ‌زده و ویران به تهران آمدیم و تا امروز اینجا ساکنم. من هم مثل بقیة حلقه دوستان نسلی که مهسا نام برد از فکر مهاجرت تا رفتن و برگشتن را تجربه کرده‌ام اما قصه این رمان قصه همین تهران است. از حدود سال ۸۳ با دو مجموعه داستان که منتشر کردم وارد این وادی شدم و تا امروز ادامه دادم. داستان «جنون دونفره» یا «ورق‌بازها» حدود سال ۸۶ کامل شد و اولین کسی که این رمان را خواند از دوستان صاحب‌نظر و عزیزم مهسا محبعلی بود که همیشه از نظراتش بهره برده‌ام. کتاب را آن سال با نشر چشمه و مروارید رد شد و حس کردم پلی بین من و مخاطبم، بین من و خانه‌ام خراب شده و به تبعید رفته‌ام اما ادامه دادم.»
فاتحی در ادامه دربارة چگونگی شروع این رمان گفت: «داستان «جنون دونفره» از تماشای یک نقاشی در خانه‌ام شکل گرفت. ورق‌بازهای سزان. نقاشی که سی سال است در خانه‌ام به دیوار است. دو مردی که بدون هیچ خیالی در کافه‌ای در حال نوشیدن و ورق‌بازی و دودکردن هستند. این تصویر گره خورد با خاطرات و تجربه‌های زندگی خودم؛ در روزنامه‌نگاری، روابط، دوستان و زندگی که نداشته‌ام. مهم‌ترین چیزی که نویسنده را به نوشتن وادار می‌کند ناکامی است. آن زندگی که می‌خواهی نداری و یا آن را می‌سازی یا در هنرت جلوه‌گر می‌کنی در جهانی که این بار از آن توست. «جنون دونفره» داستان همین رفاقت‌هاست آن هم در دل تاریخ و شهری که آرام و قرار ندارد.»
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment