✅ مدل گرو یکی از شیوه‌های ثبت‌شده انجام کوچینگ است که در برخی منابع معتبر از آن به‌عنوان محبوب‌ترین و رایج‌ترین مدل کوچینگ نیز نام‌برده می‌شود. مدل گرو چهارچوبی ساده و درعین‌حال قدرتمند برای ساختار سازی جلسات کوچینگ و منتورینگ دارد.

مدل گرو مدلی معروف است که مدت‌هاست در جلسات انفرادی و سازمان‌ها استفاده می‌شود. یکی از مهم‌ترین نقش‌های شما به‌عنوان یک کوچ این است که مراجعتان را کوچ[2] کنید تا نهایت تلاشش را بکند. با این کار، به او کمک می‌کنید تصمیمات بهتری بگیرد، مشکلاتی که مانع پیشرفتش می‌شود را حل کند، مهارت‌های جدید یاد بگیرد و به‌غیراز این‌ها کارش را گسترش دهد.

مدل گرو طرحی ساده اما قدرتمند برای شکل‌دهی جلسات کوچینگ شماست.

هدف (Goal): به مراجعتان، رفتاری که می‌خواهد تغییر دهد و موضوعی که در جلسه بیان می‌نماید به‌عنوان یک هدف نگاه کنید.

واقعیت کنونی (Reality): از مراجع بخواهید واقعیت و وضعیت حال حاضرش در رابطه باهدف جلسه را تشریح نماید.

گزینه‌ها یا موانع (Options or Obstacles): بعد از دیدن واقعیت کنونی نوبت آن است که تصمیم بگیرید چه‌کاری را انجام دهید یا به‌عبارتی‌دیگر تمام گزینه‌های ممکن برای رسیدن به هدف وی را در نظر بگیرید.

اراده یا راه حرکت (Will or Way forward): با بررسی واقعیت موجود و کشف گزینه‌های پیش رو، اکنون مراجع خود را متعهد کنید برای حرکت روبه‌جلو و به سمت اهدافش کارهای مشخصی انجام بدهد.

این مدل را در ابتدا کوچ‌هایی به نام‌های گراهام الکساندر، آلن فاین و سِر جان ویتمور در دههٔ هشتاد بنا نهادند.