⭕️ ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی: امنیتی‌تر شدن نظام همزمان با نرمشی دیگر؟
📌 اگر بقای نظام به خطر بیفتد، یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای نه تنها ناممکن نیست بلکه می‌تواند نجات‌بخش هم باشد
♦️با پشت سرگذاشتن مراسم تحلیف، حالا ابراهیم رئیسی باید اسامی افراد کابینه خود را اعلام و پس از تایید مجلس شورای اسلامی رسما شروع به کار کند. رئیس مجلس بررسی سریع و در حد دو سه روزه را محتمل دانسته است که نشان می‌دهد رسیدگی‌ها تشریفاتی و به قول عوام «صلواتی» خواهد بود؛ اما پس از عبور از این تشریفات، مهم‌ترین پرسش این است که آیا می‌توان امیدوار بود حاکمیت جمهوری اسلامی در حد یک حاکمیت مطلوب شفاف و پذیرفتنی باشد؟ وقتی جوانب گوناگون شخصیتی، سیاسی و فرهنگی این رئیس‌جمهور را با رئیس‌جمهورهای پیشین مقایسه می‌کنیم، متاسفانه تفاوت چشمگیری در جهت بهبودی مشاهده نمی‌شود؛ به عبارت دیگر نشانه‌ای وجود ندارد که بتواند حاکمیت را از وضع فعلی به وضع مطلوب برساند.
حسن روحانی، رئیس‌جمهور سابق، با نام قبلی‌اش «حسن فریدون»، درجه دکترای خود را از دانشگاه «گلاسکو کالدونیان» در اسکاتلند دریافت کرد (با دانشگاه معتبر گلاسکو اشتباه نشود). ابراهیم رئیسی نیز با تحصیلات حوزوی که در درجاتی معادل دانشگاهی ارزیابی می‌شود، توانسته است به صورت جهشی از مدارس ابتدایی به مدرسه عالی و دانشگاه شهید مطهری ارتقا یابد و در فقه و حقوق خصوصی درجه دکتری دریافت کند. [یادآوری می‌شود که مدرسه عالی و دانشگاه شهید مطهری همان حوزه علمیه سپهسالار است که در میدان بهارستان تهران واقع است] اما در مورد اینکه آیا آقای رئیسی در پی یک فرایند آزمون و گزینش برای دوره دکترای این موسسه پذیرفته شده یا از کانال‌های خاکستری «پ» عبور کرده است، اطلاع دقیقی در دست نیست. همین‌طور در مورد سال یا سال‌های حضور در کلاس‌های درسی و سایر مراحل و جزئیات تحصیلی این دو رئیس‌جمهور در دانشگاه اطلاعات قابل اعتمادی موجود نیست؛ گرچه از مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه گلاسکو کالونیان آقای حسن فریدون (روحانی) یک فیلم چندثانیه‌ای در فضای مجازی وجود دارد.
نگاهی به اشتباهات کلامی که در همین مدت کوتاه ظهور ابراهیم رئیسی در عرصه سیاسی کشور مشاهده شد و خطاهای مکرر وی در مراسم تحلیف نشان می‌دهد وی هنوز باید راه درازی را طی کند تا بتواند به عنوان یک سیاستمدار حرف‌های حساب شده‌ای بزند یا از روی متونی که برایش می‌نویسند به‌درستی بخواند. مهم‌تر اینکه در چنین شرایطی بسیار محتمل است که ناخواسته حرف‌های ضدونقیضی هم بر زبان براند. سخنرانی مراسم تحلیف وی که از روی یک متن از پیش نوشته شده قرائت می‌شد، به‌روشنی نشان داد که وی فاقد توانایی کافی برای بحث درباره همان مواردی است که از روی کاغذ می‌خواند؛ موضوعی که تقریبا از دید هیچ‌یک از رسانه‌ها پنهان نماند.
حقوق بشر، مردم‌سالاری دینی
جدا از مسائل نگارشی که به توان سخنرانی و سخن‌دانی رئیسی مربوط می‌شود، آنچه وی از بلندگوی مجلس شورای اسلامی اعلام کرد می‌تواند تعهداتی در قبال مردم باشد که اکنون پس از ۴۲ سال سُلطه جمهوری اسلامی به شدت آزرده، ناراضی و نگران آینده خود و کشورشان‌اند. مردمی که مطمئن‌اند شایستگی دارند مانند هر انسان دیگر روی این کره خاکی به‌دلخواه خود زندگی کنند و زیر یوغ مدعیان دنیا و آخرت نباشند. ابراهیم رئیسی در حالی دولت خود را مدافع حقوق بشر و انسان‌های بی‌دفاع معرفی کرد که حوزه واکنشی دولت رئیسی در دفاع از حقوق بشر و ظلم و جنایت در خارج از ایران تعریف شده است و یمن، سوریه، فلسطین، آمریکا و اروپا را شامل می‌شود!
گرچه تفسیر این ادعا مشکل است ولی این ادعا خود سوالی را مطرح می‌کند: اگر در روسیه، بلاروس، چین، کره شمالی، ونزوئلا ، کوبا یا حتی خود ایران حقوق بشر پایمال شود و ظلم و جنایتی علیه بشریت صورت گیرد، آیا رئیسی در آن دخالت خواهد کرد؟ آیا در گذشته مانعی وجود داشت که دخالت نکرد؟ آنچه در همین چند روز اخیر در ایران اتفاق افتاد، اعتراض‌ها، دستگیری‌ها و شلیک‌هایی که به کشته شدن تظاهرات‌کنندگانی منجر شد که در موردشان هیچ شفافیتی وجود ندارد، نشان می‌دهد بین تعبیر آقای رئیسی از حقوق بشر و حقوق بشر موردنظر مردم و بسیاری از جهانیان تفاوت‌های فاحش وجود دارد.
ادامه مطلب...
🖌 جلیل روشندل
📌 اگر بقای نظام به خطر بیفتد، یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای نه تنها ناممکن نیست بلکه می‌تواند نجات‌بخش هم باشد
♦️با پشت سرگذاشتن مراسم تحلیف، حالا ابراهیم رئیسی باید اسامی افراد کابینه خود را اعلام و پس از تایید مجلس شورای اسلامی رسما شروع به کار کند. رئیس مجلس بررسی سریع و در حد دو سه روزه را محتمل دانسته است که نشان می‌دهد رسیدگی‌ها تشریفاتی و به قول عوام «صلواتی» خواهد بود؛ اما پس از عبور از این تشریفات، مهم‌ترین پرسش این است که آیا می‌توان امیدوار بود حاکمیت جمهوری اسلامی در حد یک حاکمیت مطلوب شفاف و پذیرفتنی باشد؟ وقتی جوانب گوناگون شخصیتی، سیاسی و فرهنگی این رئیس‌جمهور را با رئیس‌جمهورهای پیشین مقایسه می‌کنیم، متاسفانه تفاوت چشمگیری در جهت بهبودی مشاهده نمی‌شود؛ به عبارت دیگر نشانه‌ای وجود ندارد که بتواند حاکمیت را از وضع فعلی به وضع مطلوب برساند.
حسن روحانی، رئیس‌جمهور سابق، با نام قبلی‌اش «حسن فریدون»، درجه دکترای خود را از دانشگاه «گلاسکو کالدونیان» در اسکاتلند دریافت کرد (با دانشگاه معتبر گلاسکو اشتباه نشود). ابراهیم رئیسی نیز با تحصیلات حوزوی که در درجاتی معادل دانشگاهی ارزیابی می‌شود، توانسته است به صورت جهشی از مدارس ابتدایی به مدرسه عالی و دانشگاه شهید مطهری ارتقا یابد و در فقه و حقوق خصوصی درجه دکتری دریافت کند. [یادآوری می‌شود که مدرسه عالی و دانشگاه شهید مطهری همان حوزه علمیه سپهسالار است که در میدان بهارستان تهران واقع است] اما در مورد اینکه آیا آقای رئیسی در پی یک فرایند آزمون و گزینش برای دوره دکترای این موسسه پذیرفته شده یا از کانال‌های خاکستری «پ» عبور کرده است، اطلاع دقیقی در دست نیست. همین‌طور در مورد سال یا سال‌های حضور در کلاس‌های درسی و سایر مراحل و جزئیات تحصیلی این دو رئیس‌جمهور در دانشگاه اطلاعات قابل اعتمادی موجود نیست؛ گرچه از مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه گلاسکو کالونیان آقای حسن فریدون (روحانی) یک فیلم چندثانیه‌ای در فضای مجازی وجود دارد.
نگاهی به اشتباهات کلامی که در همین مدت کوتاه ظهور ابراهیم رئیسی در عرصه سیاسی کشور مشاهده شد و خطاهای مکرر وی در مراسم تحلیف نشان می‌دهد وی هنوز باید راه درازی را طی کند تا بتواند به عنوان یک سیاستمدار حرف‌های حساب شده‌ای بزند یا از روی متونی که برایش می‌نویسند به‌درستی بخواند. مهم‌تر اینکه در چنین شرایطی بسیار محتمل است که ناخواسته حرف‌های ضدونقیضی هم بر زبان براند. سخنرانی مراسم تحلیف وی که از روی یک متن از پیش نوشته شده قرائت می‌شد، به‌روشنی نشان داد که وی فاقد توانایی کافی برای بحث درباره همان مواردی است که از روی کاغذ می‌خواند؛ موضوعی که تقریبا از دید هیچ‌یک از رسانه‌ها پنهان نماند.
حقوق بشر، مردم‌سالاری دینی
جدا از مسائل نگارشی که به توان سخنرانی و سخن‌دانی رئیسی مربوط می‌شود، آنچه وی از بلندگوی مجلس شورای اسلامی اعلام کرد می‌تواند تعهداتی در قبال مردم باشد که اکنون پس از ۴۲ سال سُلطه جمهوری اسلامی به شدت آزرده، ناراضی و نگران آینده خود و کشورشان‌اند. مردمی که مطمئن‌اند شایستگی دارند مانند هر انسان دیگر روی این کره خاکی به‌دلخواه خود زندگی کنند و زیر یوغ مدعیان دنیا و آخرت نباشند. ابراهیم رئیسی در حالی دولت خود را مدافع حقوق بشر و انسان‌های بی‌دفاع معرفی کرد که حوزه واکنشی دولت رئیسی در دفاع از حقوق بشر و ظلم و جنایت در خارج از ایران تعریف شده است و یمن، سوریه، فلسطین، آمریکا و اروپا را شامل می‌شود!
گرچه تفسیر این ادعا مشکل است ولی این ادعا خود سوالی را مطرح می‌کند: اگر در روسیه، بلاروس، چین، کره شمالی، ونزوئلا ، کوبا یا حتی خود ایران حقوق بشر پایمال شود و ظلم و جنایتی علیه بشریت صورت گیرد، آیا رئیسی در آن دخالت خواهد کرد؟ آیا در گذشته مانعی وجود داشت که دخالت نکرد؟ آنچه در همین چند روز اخیر در ایران اتفاق افتاد، اعتراض‌ها، دستگیری‌ها و شلیک‌هایی که به کشته شدن تظاهرات‌کنندگانی منجر شد که در موردشان هیچ شفافیتی وجود ندارد، نشان می‌دهد بین تعبیر آقای رئیسی از حقوق بشر و حقوق بشر موردنظر مردم و بسیاری از جهانیان تفاوت‌های فاحش وجود دارد.
ادامه مطلب...
🖌 جلیل روشندل
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment