«خاک» قربانی بزرگ خوددرمانگری « کمبود آب»
در برخی از دشت‌های کشور که با تنش آبی دست و پنجه نرم می کنند، گاهی افراد خود برای حل مشکل آب دست بکار می شوند و در برخی از مناطق این مسائل چندان دیده نمی شود.
یکی از مهمترین سوالاتی که در فرایند سازگاری با کم آبی باید مورد توجه قرار گیرد این است که نجات آب نباید به قربانی کردن خاک بیانجامد.
اما در مواردی که شخصا مشاهده نمودم کشاورزان اساسا به خاک فکر نمی کنند و خاک را در دسترس و حتی بی ارزش می پندارند.
1⃣ در روستاهای جنوب و در استان بوشهر برخی از کشاورزان متمولی که آب چاه‌هایشان شور شده از آب شیرین کن استفاده می کنند، پساب این آب شیرین کن ها تهدید جدی برای خاک است. اما پاسخ های سربالا ی صاحبان این آب شیرین کن ها نشان داد که هیچ راه حل پایداری برای پساب نداشته و در جویها رها می شوند.
2⃣ از آنجا که انتقال آب برای کشاورزان (نه مسئولان) ممنوع شده است، در جاهایی که خاک آن برای کشت مناسب نیست، ولی هنوز آبی برای برداشت وجود دارد اما امکان انتقال آن وجود ندارد، کشاورزان اقدام به انتقال خاک می نمایند و پايداری اکوسیستم را بهم می زنند. علاوه بر فرسایش خاک که نتیجه کشاورزی ناپایدار است، این معضلات نیز باید اضافه کرد.
برای تشکیل هر 2-3 سانتی متر خاک، به 1000 سال زمان نیاز است.
برنامه ریزان،، سیاست گذاران و کسانی که در پایتخت نشسته و درباره آینده آب این سرزمین تصمیم گیری می کنند، تا چه حد به عمق لایه های پنهان این معضلات آگاه هستند؟ چه راه حلی برای آنها در نظر گرفته اند که هم معیشت مردم را مد نظر قرار دهد و هم حفاظت از منابع آب و خاک را تضمین نماید./مهتابذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
در برخی از دشت‌های کشور که با تنش آبی دست و پنجه نرم می کنند، گاهی افراد خود برای حل مشکل آب دست بکار می شوند و در برخی از مناطق این مسائل چندان دیده نمی شود.
یکی از مهمترین سوالاتی که در فرایند سازگاری با کم آبی باید مورد توجه قرار گیرد این است که نجات آب نباید به قربانی کردن خاک بیانجامد.
اما در مواردی که شخصا مشاهده نمودم کشاورزان اساسا به خاک فکر نمی کنند و خاک را در دسترس و حتی بی ارزش می پندارند.
1⃣ در روستاهای جنوب و در استان بوشهر برخی از کشاورزان متمولی که آب چاه‌هایشان شور شده از آب شیرین کن استفاده می کنند، پساب این آب شیرین کن ها تهدید جدی برای خاک است. اما پاسخ های سربالا ی صاحبان این آب شیرین کن ها نشان داد که هیچ راه حل پایداری برای پساب نداشته و در جویها رها می شوند.
2⃣ از آنجا که انتقال آب برای کشاورزان (نه مسئولان) ممنوع شده است، در جاهایی که خاک آن برای کشت مناسب نیست، ولی هنوز آبی برای برداشت وجود دارد اما امکان انتقال آن وجود ندارد، کشاورزان اقدام به انتقال خاک می نمایند و پايداری اکوسیستم را بهم می زنند. علاوه بر فرسایش خاک که نتیجه کشاورزی ناپایدار است، این معضلات نیز باید اضافه کرد.
برای تشکیل هر 2-3 سانتی متر خاک، به 1000 سال زمان نیاز است.
برنامه ریزان،، سیاست گذاران و کسانی که در پایتخت نشسته و درباره آینده آب این سرزمین تصمیم گیری می کنند، تا چه حد به عمق لایه های پنهان این معضلات آگاه هستند؟ چه راه حلی برای آنها در نظر گرفته اند که هم معیشت مردم را مد نظر قرار دهد و هم حفاظت از منابع آب و خاک را تضمین نماید./مهتابذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment