✳️ سبیل مردایرانی درگذر زمان
❇️ سبیل در طول تاریخ نشان بارز مردانگی، شجاعت و قدرت خاص عشایری بوده است. اما همین نشان مردانگی هم در طول تاریخ دستخوش تغییر شده و هر از چند‌گاهی نوعی از آن مد روز شده است.
❇️ انواع سبیل :
سبیل چخماقی، سبیل هستە خرمایی، سبیل چنگیزی سبیل نظامی, سبیل گراز ماهی, سبیل مدادی, سبیل فرمانی, سبیل نعل اسبی و...
❇️مرد است و سبیل‌اش :
در طول تاریخ سبیل نشان بارز "مردانگی" بوده است. قدیمی‌ترین سندی که بر داشتن سبیل به تنهایی دلالت می‌کند، تصویری از یک سوارکار ایرانی مربوط به ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است.
❇️ ریش و سبیل باستانی :
در نقش‌های برجسته به‌جای مانده از عهد باستان در دوران مادها و پارس‌ها، مردان با ریش و سبیل دیده می‌شوند. در کتب قدیمی تراشیدن ریش و سبیل همچون بریدن گیسوی زنان، تنبیه محسوب می‌شده است.
❇️ سبیل اشکانیان :
تندیس‌ها و سکه‌های به دست آمده از دوران اشکانیان و ساسانیان نشان از کاهش اهمیت ریش دارد. یکی از معروف‌ترین تندیس‌ها، چهره یک سرباز با سبیل را نشان می دهد.
❇️ دیدگاه دکتر شفیعی کدکنی درباره اقلیت یارسان( اهل حق ) :
اگر هسته ای از آیین خرمدینی در جهان باقی مانده باشد جایگاه جغرافیایی آن ناحیه غرب ایران است، در همان نواحی ای که یارسان بازماندگان آن اند. بخش اصیل و دست نخورده ادبیات منظوم یارسان، در اوزانی قرار دارد که بیرون از نظام عروضی رسمی است و استمرار وزن در شعر ایرانی قبل از اسلام است. جهان شناسی پیچیده و اسطوره ای حاکم بر نظام فکری یارسان، با همه اشتمالش بر عناصری از فرهنگ اسلامی، در مجموع یک نظام اساطیری ایرانی بسیار کهن است.
رها کردن سیبل و تراشیدن ریش که شعار قلندریان بوده و پیشینه آن در ایران عصر ساسانی در تقابل فرهنگ ایرانی با عرب است. و از عناصر مشترک میان قلندریان و آیین یارسان به شمار می آید. آنچه درباره ابقاء شوارب(سبیل) از ایشان نقل شده ادامه سنت ایرانیِ پارتی، ساسانی است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ سبیل در طول تاریخ نشان بارز مردانگی، شجاعت و قدرت خاص عشایری بوده است. اما همین نشان مردانگی هم در طول تاریخ دستخوش تغییر شده و هر از چند‌گاهی نوعی از آن مد روز شده است.
❇️ انواع سبیل :
سبیل چخماقی، سبیل هستە خرمایی، سبیل چنگیزی سبیل نظامی, سبیل گراز ماهی, سبیل مدادی, سبیل فرمانی, سبیل نعل اسبی و...
❇️مرد است و سبیل‌اش :
در طول تاریخ سبیل نشان بارز "مردانگی" بوده است. قدیمی‌ترین سندی که بر داشتن سبیل به تنهایی دلالت می‌کند، تصویری از یک سوارکار ایرانی مربوط به ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است.
❇️ ریش و سبیل باستانی :
در نقش‌های برجسته به‌جای مانده از عهد باستان در دوران مادها و پارس‌ها، مردان با ریش و سبیل دیده می‌شوند. در کتب قدیمی تراشیدن ریش و سبیل همچون بریدن گیسوی زنان، تنبیه محسوب می‌شده است.
❇️ سبیل اشکانیان :
تندیس‌ها و سکه‌های به دست آمده از دوران اشکانیان و ساسانیان نشان از کاهش اهمیت ریش دارد. یکی از معروف‌ترین تندیس‌ها، چهره یک سرباز با سبیل را نشان می دهد.
❇️ دیدگاه دکتر شفیعی کدکنی درباره اقلیت یارسان( اهل حق ) :
اگر هسته ای از آیین خرمدینی در جهان باقی مانده باشد جایگاه جغرافیایی آن ناحیه غرب ایران است، در همان نواحی ای که یارسان بازماندگان آن اند. بخش اصیل و دست نخورده ادبیات منظوم یارسان، در اوزانی قرار دارد که بیرون از نظام عروضی رسمی است و استمرار وزن در شعر ایرانی قبل از اسلام است. جهان شناسی پیچیده و اسطوره ای حاکم بر نظام فکری یارسان، با همه اشتمالش بر عناصری از فرهنگ اسلامی، در مجموع یک نظام اساطیری ایرانی بسیار کهن است.
رها کردن سیبل و تراشیدن ریش که شعار قلندریان بوده و پیشینه آن در ایران عصر ساسانی در تقابل فرهنگ ایرانی با عرب است. و از عناصر مشترک میان قلندریان و آیین یارسان به شمار می آید. آنچه درباره ابقاء شوارب(سبیل) از ایشان نقل شده ادامه سنت ایرانیِ پارتی، ساسانی است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment