.
در آن زمان
که من درخت بوده ام
زبانِ زندگی چه ساده بود ...
به یک اشاره،
باد
ترانه های برگ را به
شب نشینیِ ستاره های
شاد می رساند
و ابرِ گریه ناک ،
اگر دلش ز تشنگیِ خاک
می گرفت ؛
سر به
دوشِ کوه می گذاشت
در آن زمان، جوانیِ درخت
گُمانی از تبر نداشت.....
هوشنگ ابتهاج
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing