هیچکس تنها نیست
جاسوسهای همراه
زیتون ـ شیوانظرآهاری: در روزها و ماههای منتهی به خرداد هشتاد و هشت، شنود دستگاههای تلفن همراه فعالان سیاسی یکی از راههای مرسوم ردیابی و بعدا ایراد اتهام به آنها بود. در زمانی که هنوز گوشیهای تلفن همراه هوشمند نشده بود و تمام ارتباطات و اطلاعات فعالان در اپلیکیشنهای پیامرسان خلاصه نمیشد که بلافاصله بعد از دستگیری همهاش در دستان بازجو قرار بگیرد، شنود ارتباطات تلفنی یکی از راههای کسب اطلاعات بود.
در مواقعی مانند خردادماه ۸۸ و روزهای پرالتهاب بعد از آن، به گفته فعالین سیاسی و مدنی که بازداشت شدند و در دادگاهها حضور پیدا کردند، تلفن همراه و یا منزل بسیاری از آنان کنترل میشد. حالا دادستانی آمریکا علیه شرکت هواوی اتهامات جدیدی را مطرح کرده است و میگوید این شرکت با نصب تجهیزات شنود و جاسوسی به دولت ایران کمک کرده و با تجهیزات پیگیری، شناسایی و ردیابی کاربران امکان شناسایی تظاهرکنندگان را در سال ۲۰۰۹ به دولت ایران داده است.
پیش از این هم در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹ وزارت دادگستری آمریکا ادعانامهای شامل ۱۳ مورد اتهام علیه شرکت هوآوی و منگ وانژو و مدیر ارشد این شرکت که در کانادا منتظر محاکمه بود تنظیم کرده بودند. در این ادعانامه منگ و شرکت گوشی هواوی را متهم به دور زدن تحریمهای ایران در حد فاصل سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ کردهبود.
پیش از آن هم در سال ۲۰۱۱ وال استریت ژورنال فاش کرد که «کمپانی هوآوی، با امضای قراردادی بزرگ با اپراتور همراه اول، مسئولیت طراحی و پیادهسازی تجهیزات شنود و رهگیری تلفنهای همراه را بر عهده گرفته است.» در همان زمان شرکت اریکسون و نوکیا زیمنس نیز متهم به فروش ابزارهای شنود و جاسوسی به ایران شده بودند. همچنین در ابتدای سال ۲۰۱۱ شرکت بریتانیایی Creativity Software تأیید کرد که ایرانسل یکی از مشتریانش بوده و به گفته برخی این شرکت سیستمی را برای ردیابی تلفن همراه به ایران فروخته بود که نهاد امنیتی میتوانست فرد مورد نظر را هر ۱۵ ثانیه یکبار ردیابی و مکانش را شناسایی کند.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/73136