در خصوص #بلوچستان و #افغانستان به تفصیل صحبت کردیم و تصمیمات مهم اتخاذ شد. به این معنی که عرض کردم قضیۀ بلوچستان همان طور که شاهنشاه توجه دارید مسأله ی روسها است. چهار تا گریلایی که در عراق تربیت شوند، نمی توانند مؤثر باشند و کاری از پیش ببرند. باید منتظر پیش آمدهای بیشتری از جانب پاکستان (از جانب بلوچهای طاغی) و همچنین از سمت افغانستان بود که خواه ناخواه باید به بلوچهای طاغی کمک کنند بنابر این ما دو کار در پیش داریم، یکی اینکه این چند نفر طاغی را در بلوچستان از بین ببریم که به اقبال شاهنشاه کار مشکلی نیست، من ترتیب آن را دادم. دیگر اینکه افغانها را به زانو دربیاوریم. فرمودند: آخر دست روس پشت سر آنهاست. عرض کردم باشد، روس که نمیتواند به آن جا سرباز بفرستد. بر فرض هم کار مشکلی بود، چاره نیست باید اقدام کرد. ما که نمی توانیم بنشینیم که بیایند سر ما را ببرند. اگر اندک موفقیتی پیدا کنیم چنان که در کردستان به دست آمده (ملا مصطفی بارزانی)، خواه ناخواه انگلیس و آمریکا دنبال ما می آیند چنان که در کردستان آمده اند. فرمودند: درست میگویی، خوب چه فکر کرده ای؟ عرض کردم در وهلۀ اول اجازه فرمایید من غرب افغانستان را بشورانم، این کار امکان دارد. در ثانی باید پادشاه{محمد ظاهر} را در دست گرفت. فرمودند: خیلی پفیوز است، هیچ علاقه به اقدامی ندارد. هر قدر سفیر ما در رم خواسته است با او تماس بگیرد نشده. [است] عرض کردم بدبخت زندانی نورمحمد اعتمادی، صدراعظم سابق و سفیر فعلی افغانستان است که مرد دورویی است. مسلماً پادشاه به او اعتماد ندارد. بنابراین قطعی است که جرأت نمی کند با سفیر شاهنشاه تماس حاصل کند، باید از راه دیگر رفت. فرمودند چه راهی؟ عرض کردم مثلاً اجازه فرمایید دکتر خانلری (پرویز ناتل) را که مرد نویسنده ای است و طرف توجه افغانها میباشد و سابقاً که به افغانستان میرفت خیلی طرف توجه پادشاه بود و حتی ناهار و شام هم با او خورده است به عنوان اینکه در اروپا بوده و میخواهد ادای احترامی به شاه بکند، بفرستم از طرف خودش این اقدام را بکند و برود شاه را ببیند و وقتی نفس او به نفس شاه رسید، یواشکی بگوید من آمده ام از طرف شاهنشاه به شما بگویم اگر در عسرت هستید هر قدر پول بخواهید تقدیم میکنم، که لااقل شاه در دست ما باشد و منتی از ما داشته باشد، موقعش که رسید و زمینه که آماده شد، هم خودش تشویق به آمدن میشود و هم ممکن است آمریکا و انگلیس به او فشار بیاورند، حتی چینیها، به خصوص که در ماههای آخر در قبال خواستۀ شورویها خیلی مقاومت به خرج میداد، چنان که هنگام آمدن پادگورنی به کابل در گرویدن به بلوک شرق خیلی مقاومت کرد. فرمودند: به هر حال نظر خوبی است، فوری اقدام کنید.