تحریف تاریخ به شیوه‌ی اصلاح‌طلبی
نصرالله لشنی
آقای تاجزاده در مناظره با آقای زیدآبادی، یک تحریف تاریخی را که ابتدا توسط آقای حمیدرضا جلایی پور آغاز شد، تکرار کردند و تداوم دادند. ایشان در آن مناظره می‌گویند: «پس از دوم خرداد آقای زیدآبادی و دوستانش به سمت اصلاحات آمدند و نه عکس آن. تا آن زمان نهضت آزادی در انتخابات شرکت نمی‌کرد و پس از آن گفت دیگر در انتخابات شرکت می‌کنم. یعنی به این نتیجه رسید این مشی درست است.»
گویی این تحریف تاریخ یک دستورالعمل تشکیلاتی است و فعالان اصلاح‌طلب در هر فرصتی تلاش می‌کنند که آن را برای جوانانی که شناختی از گذشته و فعالیت‌های پیشینی نیروهای سیاسی در ایران ندارند، القاء کنند که سایر نیروهای سیاسی پیاده‌نظام و دنباله‌رو اصلاح‌طلبان بوده‌اند. حال آنکه اساساً چنین نیست، و اصلاح‌طلبان بعد از آزمون و خطاهای بسیار به راهی آمدند که نیروهای دیگر از جمله ملی-مذهبی‌ها و نهضت آزادی از دیرباز به آن دعوت می‌کردند.
در میان نیروهای اپوزوسیون جمهوری اسلامی، جریان فکری-سیاسی ملی-مذهبی که نهضت آزادی را هم در برمی‌گیرد، با توجه به تناسب قوای سیاسی- اجتماعی، تلاش کرده‌اند که استراتژی‌ها و تاکتیک‌هایی خلق و اتخاذ کنند که بتوانند با استفاده از آنها گامی هرچند کوچک به سمت دموکراسی و بهبود وضع موجود بردارند. در این تلاش مستمر بوده است که همواره انتخابات و صندوق آرا را یکی از امکان‌ها و فرصت‌های حضور سیاسی و اجتماعی برای تاثیرگذاری مد نظر داشته‌اند و هرگز از آن غافل نبوده‌اند. اما شرکت در انتخابات را به هر قیمتی نیز درست نمیدانسته‌اند. سال‌ها پیش از دوم خرداد ۷۶ و شکل‌گیری جریان و جبهه‌ی اصلاحات، نیروهای ملی-مذهبی در رابطه با تمام انتخابات‌هایی که در ایران برگزار می‌شدند، اتخاذ موضع می‌کردند و کنش متناسب با هر انتخاباتی را از خود بروز داده‌اند. این بخشی از بیانیه‌ی انتخاباتی نهضت آزادی است که در دی‌ماه ۱۳۷۴ در رابطه با انتخابات مجلس پنجم منتشر شده است...
https://tinyurl.com/y4cy2vey
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68647
نصرالله لشنی
آقای تاجزاده در مناظره با آقای زیدآبادی، یک تحریف تاریخی را که ابتدا توسط آقای حمیدرضا جلایی پور آغاز شد، تکرار کردند و تداوم دادند. ایشان در آن مناظره می‌گویند: «پس از دوم خرداد آقای زیدآبادی و دوستانش به سمت اصلاحات آمدند و نه عکس آن. تا آن زمان نهضت آزادی در انتخابات شرکت نمی‌کرد و پس از آن گفت دیگر در انتخابات شرکت می‌کنم. یعنی به این نتیجه رسید این مشی درست است.»
گویی این تحریف تاریخ یک دستورالعمل تشکیلاتی است و فعالان اصلاح‌طلب در هر فرصتی تلاش می‌کنند که آن را برای جوانانی که شناختی از گذشته و فعالیت‌های پیشینی نیروهای سیاسی در ایران ندارند، القاء کنند که سایر نیروهای سیاسی پیاده‌نظام و دنباله‌رو اصلاح‌طلبان بوده‌اند. حال آنکه اساساً چنین نیست، و اصلاح‌طلبان بعد از آزمون و خطاهای بسیار به راهی آمدند که نیروهای دیگر از جمله ملی-مذهبی‌ها و نهضت آزادی از دیرباز به آن دعوت می‌کردند.
در میان نیروهای اپوزوسیون جمهوری اسلامی، جریان فکری-سیاسی ملی-مذهبی که نهضت آزادی را هم در برمی‌گیرد، با توجه به تناسب قوای سیاسی- اجتماعی، تلاش کرده‌اند که استراتژی‌ها و تاکتیک‌هایی خلق و اتخاذ کنند که بتوانند با استفاده از آنها گامی هرچند کوچک به سمت دموکراسی و بهبود وضع موجود بردارند. در این تلاش مستمر بوده است که همواره انتخابات و صندوق آرا را یکی از امکان‌ها و فرصت‌های حضور سیاسی و اجتماعی برای تاثیرگذاری مد نظر داشته‌اند و هرگز از آن غافل نبوده‌اند. اما شرکت در انتخابات را به هر قیمتی نیز درست نمیدانسته‌اند. سال‌ها پیش از دوم خرداد ۷۶ و شکل‌گیری جریان و جبهه‌ی اصلاحات، نیروهای ملی-مذهبی در رابطه با تمام انتخابات‌هایی که در ایران برگزار می‌شدند، اتخاذ موضع می‌کردند و کنش متناسب با هر انتخاباتی را از خود بروز داده‌اند. این بخشی از بیانیه‌ی انتخاباتی نهضت آزادی است که در دی‌ماه ۱۳۷۴ در رابطه با انتخابات مجلس پنجم منتشر شده است...
https://tinyurl.com/y4cy2vey
متن کامل در زیتون:
https://zeitoons.com/68647
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment