تحیری تقدیم به آینه خانه ی حرمش...

دیوانه ای از دیار تبریز
یک مشت غزل برایت آورد
این حلقه به گوش بی بضاعت
این ترک ستم کش پر از درد

من بغض هزار ساله ای که
چشمم  به طلوع  گریه مانده است
من ذره ی شب کشیده ای که
خورشید مرا به خویش خوانده است

من آمده ام که در حریمت
خود را زتویی گرفته باشم
شاید به همین نگاه صائب
مضمون نویی گرفته باشم

پیچیدگی خیال هندی
الهام گرفته از ضریحت
بیدل شده اند فیلسوفان
در آینه خانه ی ملیحت

با توست حماسه ی خراسان
با توست شکوه شعر مشرق
تو خط بلند صد قصیده
بر دفتر شاعران عاشق

من چند بیات شعر زخمی
تو اوج چکامه ی خراسان
دریاب تغزل دلم را
مقصود غزاله ی گریزان!...


#رضا_شیبانی
#یا_امام_رضا

@zahrdaroo

Comments

Be the first to add a comment