اخلاق یا قانون؛
کدام طرف بایستیم؟
خوابگرد:
وقتی ویروس مرگبار #کرونا از شهر ووهان چین سربرآورد، واکنش حزب کمونیست، تا هفتهها، پنهانکاری و سانسور و سرکوب بود.
دکتر لی ونلیانگ، چشمپزشک بسیار جوان بیمارستان مرکزی شهر ووهان، پس از آنکه متوجه بروز این ویروس خطرناک میشود، خبر آن را در سیام دسامبر ۲۰۱۹ در شبکههای اجتماعی منتشر میکند.
چند روز بعد، پلیس محلی ووهان او را احضار و متهم به برهم زدن نظم اجتماعی از طریق نشر شایعه و تشویش اذهان عمومی میکند.
او وادار به امضای متنی با مضمون اتّهام به انتشار «اطلاعات و ادعاهای نادرست» میشود؛ تعهدنامهای ننگین و شرمآور که به طور نمادین میتواند تداعیکنندهی توبهنامهی گالیله در دادگاه تفتیش عقاید باشد.
گمان میکنم گالیله و ونلیانگ که مبهوت و هراسان توبهنامهها را امضا کردند، هر دو در تنگنایی بسیار سخت گرفتار شده بودند؛ یکی میان ایمان و علم، و دیگری میان قانون و اخلاق (انسانیت).
مرگ تأسفبار این پزشک متعهد به اخلاق و متهم به نقض قانون، نمادی از مرگ اخلاق و انسانیت در نبرد میان سیطرهی تاریکیهای ایدئولوژی بر روشناییهای علم است؛
جدالی که در تنگنای قانون و اخلاق به طور نمادین میان حاکمیت و مردم در گرفته بود؛ جدالی که در آن لی ونلیانگ نمایندهی واقعی مردم است و پلیس محلی ووهان نمایندهی واقعی حاکمیت است.
اما اصلاً منصفانه نیست تصور کنیم که این رویداد محدود به چین یا حزب کمونیست است.
مردم در سراسر جهان، با حاکمیتهایی متفاوت، در معرض چنین تهدیدی هستند؛ تهدیدی که بهمراتب از ویروس کرونا برای مردم جهان ویرانگرتر است.
بهویژه زمانی که حاکمیتها به شیوههای متفاوت دست مردم را در انتخاب نمایندگان خود میبندند و، خطرناکتر از آن، زمانی که دست نمایندگان مردم در تعیین سرنوشت کشور و آیندهی جامعهشان بسته میماند.
آنچه خواندید، پارهای است از شروع یادداشت مبسوطِ دکتر #محمود_دهقانی (روانشناس بالینی و استاد دانشگاه) با موضوع مسئولیت حکومتها و مردم در تنگنای قانون و اخلاق. توصیه میکنم دقایقی از روزهای #خانهمانی را برای خواندن متن کامل آن بگذارید.
http://khabgard.com/4378#فرهیختگان صدای فرزانگان