✳️ مطلبی تازه در شرح شعر « اتل متل توتوله »
« اتل متل توتوله »
اتل = ستاره
متل = ماه
توتوله = خورشید
«بنام ستاره، ماه و خورشید میترایی»
گوی اُسن چطوره؟
گوی = به معنای گفتن هست
یعنی کسی که از دانایی می‌گوید
اُسن = یعنی شهر کرد نشین
یک شهر در ایران باستان
گوی اُسن چطوره؟
دانای شهر شما چطوره؟
«نه شیر داره نه پستون»
این یک ضرب المثل بود
نه شیر داره نه پستان
یعنی نه کوه داره نه دشت
«دمشو بُردن هندوستون»
دمش = بیماری
یعنی با حال بدش از یک راه صاف
بردنش هندوستان درمانش کنند
«یک زن کردی بستون»
میگه؛ یک بانوی کردی براش
بگیرید تا حالش خوب بشه...
«نومشه بنیم عم قزی»
عم قزی = هم شهری
اسم بانو رو بزاریم هم شهری
رفتن زن کردی گرفتند برای دانای شهر...
«دور کلاش قرمزی»
این بانو مانند مهر مادر زمین
دور کلاهش قرمز هست...
و از بزرگان آیین مهر هست
«آچین پاچین دو پاتو ورچین»
آچین = بشین
پاچین = دامن یا شلوارت رو درست کن
ورچین = پاهاتو جمع کن
یعنی بنشین و ادب داشته باش این
بانوی کرد یک انسان بزرگ است
این شعر زیبای کودکانه برای سه تا چهار هزار سال قبل هست و رفته رفته هم سانسور شد، هم کوتاه شد و هم تغییر داده شد، و یکی از اولین قصه های تاریخ بشریته که از کردستان به قوم لر و بعد به تمام ایران رفت، بسیار ارزشمند و پر معناست، متاسفانه خیلی ها اشتباه می‌خوانند و یا مسخره اش می‌کنند
در مسیر مهر باشید
❇️ منبعی برای این مطلب ذکر نشده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
« اتل متل توتوله »
اتل = ستاره
متل = ماه
توتوله = خورشید
«بنام ستاره، ماه و خورشید میترایی»
گوی اُسن چطوره؟
گوی = به معنای گفتن هست
یعنی کسی که از دانایی می‌گوید
اُسن = یعنی شهر کرد نشین
یک شهر در ایران باستان
گوی اُسن چطوره؟
دانای شهر شما چطوره؟
«نه شیر داره نه پستون»
این یک ضرب المثل بود
نه شیر داره نه پستان
یعنی نه کوه داره نه دشت
«دمشو بُردن هندوستون»
دمش = بیماری
یعنی با حال بدش از یک راه صاف
بردنش هندوستان درمانش کنند
«یک زن کردی بستون»
میگه؛ یک بانوی کردی براش
بگیرید تا حالش خوب بشه...
«نومشه بنیم عم قزی»
عم قزی = هم شهری
اسم بانو رو بزاریم هم شهری
رفتن زن کردی گرفتند برای دانای شهر...
«دور کلاش قرمزی»
این بانو مانند مهر مادر زمین
دور کلاهش قرمز هست...
و از بزرگان آیین مهر هست
«آچین پاچین دو پاتو ورچین»
آچین = بشین
پاچین = دامن یا شلوارت رو درست کن
ورچین = پاهاتو جمع کن
یعنی بنشین و ادب داشته باش این
بانوی کرد یک انسان بزرگ است
این شعر زیبای کودکانه برای سه تا چهار هزار سال قبل هست و رفته رفته هم سانسور شد، هم کوتاه شد و هم تغییر داده شد، و یکی از اولین قصه های تاریخ بشریته که از کردستان به قوم لر و بعد به تمام ایران رفت، بسیار ارزشمند و پر معناست، متاسفانه خیلی ها اشتباه می‌خوانند و یا مسخره اش می‌کنند
در مسیر مهر باشید
❇️ منبعی برای این مطلب ذکر نشده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment